Όσιος Παΐσιος: Όλες οι αμαρτίες έχουν ελαφρυντικά, η αδικία δεν έχει, μαζεύει οργή Θεού!

Μεγάλη υπόθεση να έχη ο άνθρωπος την ευλογία του Θεού! Πλούτος είναι! Ό,τι έχει ευλογία, στέκει, δεν γκρεμίζεται. Ό,τι δεν έχει ευλογία, δεν στέκει. Η αδικία είναι μεγάλη αμαρτία. Όλες οι αμαρτίες έχουν ελαφρυντικά, η αδικία δεν έχει, μαζεύει οργή Θεού. Φοβερό! Αυτοί που αδικούν, βάζουν φωτιά στο κεφάλι τους. Από την μία μεριά βλέπεις να κάνουν μία αδικία και από την άλλη να πεθαίνουν δικοί τους άνθρωποι και να μη δίνουν σημασία. Πώς να κάνουν προκοπή οι άνθρωποι με τόσες αδικίες; Κάνουν αυτά που κάνουν, δίνουν δικαιώματα και στον διάβολο, γι’ αυτό μετά περνούν δοκιμασίες, τους βρίσκουν αρρώστιες κ.λπ. και σου λένε: «Κάνε προσευχή να γίνω καλά». Τα περισσότερα κακά που συμβαίνουν είναι από αδικίες. Όταν λ.χ. μαζεύεται με αδικία η περιουσία, ζουν οι άνθρωποι λίγα χρόνια σαν αρχοντόπουλα και μετά τα δίνουν, όσα μάζεψαν, στους γιατρούς. Τι λέει ο Ψαλμός; «Κρείσσον ολίγον τω δικαίω υπέρ πλούτον αμαρτωλών πολύν» (Ψαλμ. 36, 16). «Ανεμομαζώματα, ανεμοσκορπίσματα». Όσα μαζεύουν, φεύγουν, όλα εξανεμίζονται. Σπάνια, σε πολύ λίγους συμβαίνει να είναι οι αρρώστιες, οι χρεωκοπίες κ.λπ. μία δοκιμασία του Θεού. Αυτοί θα έχουν καθαρό μισθό. Σ’ αυτήν την περίπτωση συνήθως γίνονται ύστερα πιο πλούσιοι, σαν τον Ιώβ. Αλλά, και πολλοί άνθρωποι που βγαίνουν άλιωτοι, είναι και από αυτό, κάποια αδικία έχουν κάνει. Από το βιβλίο του Οσίου Παϊσίου Αγιορείτη, «Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο», έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου «Ευαγγελιστής Ιωάννης Θεολόγος», Σουρωτή Θεσσαλονίκης, 1998. Διαβάστε περισσότερα...

Ο Πλάτωνας και η Κόλαση: Γιατί πρέπει να συγχωρούμε

Τα τρία μηνύματα του Πλάτωνα για τη μετάνοια και τη συγχώρεση Ο Πλάτωνας έχει γράψει αρκετά στοιχεία για τη μεταθανάτια ζωή, σε αρκετά έργα του. Τα πιο σημαντικά είναι στην “Πολιτεία” και στον “Φαίδωνα”. Κάποια από αυτά έχουν γίνει πιο γνωστά αλλά υπάρχουν και κάποια σημεία που δείχνουν μια άλλη πιο μυστικιστική και θρησκευτική διάσταση στη μυστική διδασκαλία του Πλάτωνα. Για ένα τέτοιο απόσπασμα από το βιβλίο “Φαίδων” θα μιλήσουμε σε αυτό το άρθρο. Είναι μια γενική εντύπωση ότι στην Πυθαγόρεια και Πλατωνική παράδοση, η μοίρα της ψυχής μετά τον θάνατο είναι δεδομένη και οριστική, ανάλογα με τις αμαρτίες που διέπραξε όσο βρισκόταν στο σώμα. Δεν είναι όμως έτσι. Στην περιγραφή που έχουμε στον Φαίδωνα βλέπουμε καταρχήν ότι υπάρχουν 5 επίπεδα στη μεταθανάτια ζωή: (5 ποτάμια: Ωκεανός, Αχέροντας, Πυριφλεγέθων, Στύγιον, Κωκυτός). Οι ψυχές που κρίνονται ότι έχουν ζήσει μια μέση ζωή ανάμεσα σε αρετή και κακία μεταφέρονται στην Αχερουσία λίμνη και εκεί κατοικούν, καθα¬ρίζουν σταδιακά από τα αδικήματά τους και απελευθερώνονται για να μετενσαρκωθούν πάλι. Οι υπόλοιποι, που έκαναν βαριά αδικήματα, μέσα από τα ποτάμια, θα πέσουν στον Τάρταρο που είναι το κατώτερο επίπεδο, ένα είδος Κόλασης. Οι ψυχές με τα χειρότερα αδικήματα δεν θα βγουν από τον Τάρταρο. Για τις υπόλοιπες, λέει ο Πλάτωνας: “Άλλες ψυχές όμως που έχουν προβεί σε μεγάλα αλλά θεραπεύσιμα αδικήματα, βγαίνουν κάθε χρόνο από τον Τάρταρο και μέσω των ποταμών φτάνουν κάθε χρόνο στην Αχερουσία λίμνη. Όταν τους μεταφέρουν και φτάσουν στη λίμνη Αχερουσία βγάζουν κραυγές και καλούν, άλλοι αυτούς που σκότωσαν, άλλοι αυτούς που πλήγωσαν. Τους καλούν, τους ικετεύουν και τους παρακαλούν να τους επιτραπεί να βγουν από τη λίμνη και να τους δεχτούν και πάλι πίσω. Εάν τους πείσουν βγαίνουν πάνω και οι συμφορές τους τελειώνουν, διαφορετικά μεταφέρονται πάλι στον Τάρταρο και από εκεί πίσω στα ποτάμια, συνεχίζουν να υποφέρουν και το μαρτύριο τους δεν σταματά πριν μεταπείσουν αυτούς που αδίκησαν. Αυτή την τιμωρία τους επέβαλαν οι δικαστές.” Είναι ένα πολύ σημαντικό απόσπασμα όπου ο Πλάτωνας δείχνει ότι η μοίρα του θύματος δένεται κατά κάποιο τρόπο με τη μοίρα του θύτη. Δεν αρκεί η θεία δικαιοσύνη για να τιμωρηθεί η ψυχή. Η διάρκεια της τιμωρίας μιας ψυχής που έκανε αρκετά βαριά αδικήματα, δεν καθορίζεται από τον Θεό αλλά από τα παρελθόντα θύματα. Οι ψυχές των θυμάτων καλούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα να κρίνουν αν έχουν συγχωρέσει τους υπαίτιους της αδικίας που έχουν υποστεί. Αλλά και οι τιμωρημένες ψυχές έχουν την ευκαιρία κάθε τόσο να ζητήσουν λύτρωση και συγχώρεση από τα θύματά τους. Αν και δεν φαίνεται ξεκάθαρα στη μυθολογική διήγηση του Πλάτωνα, φαίνεται σαν οι ψυχές των θυμάτων να παραμένουν και αυτές καρτερικά κάθε χρόνο στις όχθες της Αχερουσίας λίμνης για να δουν τους θύτες και δολοφόνους τους να έρχονται και να παρακαλούν για έλεος. Και το δίλημμα για αυτές τις ψυχές είναι αν θα μάθουν να συγχωρούν. Γιατί αν δεν συγχωρέσουν αυτούς από τους οποίους υπέστησαν κακό είναι και αυτές, κατά έναν τρόπο, “τιμωρημένες” από την ίδια την πικρία τους, να μένουν στην μεταθανάτια ζωή. Μπορεί να μη βασανίζονται όπως οι ένοχες ψυχές, αλλά η συνέπεια και για αυτές είναι να μένουν στάσιμες, σε εκείνη την κατάσταση και να μην εκμεταλλεύονται την ευκαιρία για μια άλλη ενσάρκωση που θα τους δώσει νέες ευκαιρίες να γίνουν πιο ενάρετες. Η τιμωρία για τις ακάθαρτες ψυχές είναι, υποχρεωτικά, να βασανίζονται περιοδικά στον Τάρταρο και να προσπαθούν να ζητήσουν έλεος κάθε χρόνο. Η τιμωρία για τις ψυχές των θυμάτων είναι, εθελοντικά, να μένουν καθηλωμένες στην πικρία τους και στη αδυναμία τους να συγχωρούν. Ο Πλάτωνας είναι ένας “μάγος” της αλληγορίας. Δίνει, από τη μία, ένα συμβολικό περίγραμμα των ορφικών και πυθαγορι-κών αντιλήψεων για τη μεταθανάτια ζωή. Από την άλλη όμως δίνει και μια εικόνα από την εδώ ζωή, τη ζωή του δεσμού θύτη και θύματος μέσα στη δίνη της καθημερινότητας. Με αυτή τη διήγηση ο Πλάτωνας δίνει τρία μηνύματα από το πιο σημαντικό ως το λιγότερο: 1. Να μη αδικείς, επειδή θα τιμωρηθείς. 2. Ακόμη κι αν αδικήσεις, πρέπει να μετανοήσεις και να ζητήσεις έλεος και συγχώρεση από τα θύματά σου 3. Αν είσαι θύμα, πρέπει να μπορείς να μάθεις να συγχωρείς όταν κάτι τέτοιο σου ζητείται, επειδή αν δεν μάθεις να συγχωρείς, θα βρίσκεσαι κι εσύ με τη δική σου θέληση σε μια προσωπική και ψυχολογική κόλαση. Διαβάστε περισσότερα...

ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΛΗΜΜΥΡΑ ΚΙ ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΤΕΞΕΙ

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 76 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ....ΝΙΚΟΥ..... ΜΠΙΡΗ ΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΠΑΛΑΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΕΒΓΑΛΕ Η ΕΛΛΑΔΑ ΙΔΡΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΡΟΜΑΝΤΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ............... ΜΕΤΑΞΥ ΑΥΤΩΝ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟΣ ΝΙΚΟΣ ΜΠΙΡΗΣ....Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΦΙΛΑΘΛΩΝ.ΠΑΛΗΣ...ΠΥΓΜΑΧΙΑΣ...ΚΑΙ ΑΡΣΗΣ ΒΑΡΩΝ........ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΚΑΤΟΧΗ....ΕΜΦΥΛΙΟΣ...ΦΤΩΧΕΙΑ....ΠΕΙΝΑ....ΑΝΕΧΕΙΑ...ΤΑ ΤΡΙΑ ΑΘΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ...ΟΙ ΠΑΛΑΙΣΤΕΣ ΟΙ ΠΥΓΜΑΧΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΣΙΒΑΡΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΜΟΧΘΟΥ....ΕΡΓΑΤΟΠΑΙΔΑ ΔΗΛΑΔΗ..ΕΦΕΡΑΝ ΑΞΙΟΛΟΓΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΑΡΡΕΝΕΣ....ΒΑΛΚΑΝΙΟΝΙΚΕΣ...ΜΕΣΟΓΕΙΟΝΙΚΕΣ.. ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΔΟ ΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΤΩΝ ΕΝΕΡΓΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ ΤΟ ΚΑΘΕ ΑΘΛΗΜΑ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ.... ΠΡΩΤΑ ΑΠΟΧΩΡΙΣΕ Η ΠΥΓΜΑΧΙΑ...ΙΔΡΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ Ε.Ο.ΠΥΓΜΑΧΙΑΣ....ΚΑΙ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΤΟ 1972 Η ΑΡΣΗ ΒΑΡΩΝ...ΙΔΡΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ Ε.Ο.Α.ΒΑΡΩΝ..... ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΑΣΑΝ ΤΟ ΚΑΘΕ ΑΘΛΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΡΙΑ ΤΟΥ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΝΤΑΣ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΕΣ...ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ.... ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ ΕΥΡΩΠΗΣ....ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΒΑΡΕΑ ΑΘΛΗΜΑΤΑ ΔΟΞΑΣΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Η ΠΑΛΗ ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΑΘΛΗΜΑ ΣΤΗ ΝΕΟΤΕΡΗ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΜΕΤΑΛΛΙΑ..Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΥΓΙΑΚΗΣ ΥΠΗΡΞΕ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΘΛΗΤΗΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΘΕΣΗ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΤΕΡΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟ 1896...ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΠΡΩΤΙΑ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΘΛΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ.... ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΠΟΧΗ ΣΤΟ 2011 ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ Δ.Ν.Τ. ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΙΑΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ''ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΙ ΦΩΣΤΗΡΕΣ''...ΕΡΙΞΑΝ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΙΚΩΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΩΝ....Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥΣ.....''ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ''....ΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΟΝΟΜΑΣΕΙ ΤΑ ΒΑΡΕΑ ΑΘΛΗΜΑΤΑ....ΜΑΧΗΤΙΚΑ ΑΘΛΗΜΑΤΑ...ΠΡΟΣΘΕΤΟΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΘΛΗΜΑΤΩΝ....ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΘΛΗΜΑΤΑ....''ΑΡΤΟΥ ΚΑΙ ΘΕΑΜΑΤΟΣ''.... ΕΤΣΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ...ΕΔΩΣΕ ΚΑΙ ΝΕΟ ΟΝΟΜΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ...ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΙΕΞΗΧΘΗΣΑΝ ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΑ.... ΤΟ ΟΝΟΜΑΣΕ'' ΠΑΓΚΡΑΤΙΟ ΣΤΑΔΙΟ ΜΑΧΗΤΙΚΩΝ ΑΘΛΗΜΑΤΩΝ''.... ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΩΝ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ''ΟΙ ΦΩΣΤΗΡΕΣ'' ΘΑ ΕΝΩΘΟΥΝ ΑΘΛΗΜΑΤΑ ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΜΕ ΑΘΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΝΑ ΕΝΤΑΧΘΟΥΝ ΣΤΑ ΕΠΙΣΗΜΑ ΔΙΕΘΝΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ....ΑΠΕΤΥΧΑΝ ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ..... ΠΟΙΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΣΚΟΠΟΣ;.... ΚΑΠΟΙΑ ΤΣΑΚΑΛΙΑ ΒΕΒΑΙΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΝ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΠΕΡΑ...ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΠΑΦΕΣ ΤΟΥΣ ΕΥΕΛΠΙΣΤΟΝΤΑΣ ΝΑ ΗΓΗΘΟΥΝ ΤΗΣ ενιαίας ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΣΥΜΠΤΗΞΕΩΣ ΤΩΝ ΑΘΛΗΜΑΤΩΝ.... ΜΕΣΑ Σ'ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ....ΜΕΣΑ Σ'ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΑΝΑΡΧΙΑ... ΜΕΣΑ Σ'ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗ ΑΣΧΕΤΟΣΥΝΗ...ΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ....ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ ΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟΝ ΕΤΟΣ 2011 ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΤΟ ΥΠΕΣΥΓΧΡΟΝΟ ΝΕΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ...''ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΛΗΜΜΥΡΑ''...ΜΙΑ ΑΠΟΡΙΑ ΕΧΩ ΜΟΝΟ....ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΑΝΤΕΞΕΙ;...ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΠΙΝΟΗΣΑΝ ΤΟ ''ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΛΗΜΜΥΡΑ'' ΕΧΟΥΝ ΒΑΡΥΔΙΑ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ....ΕΚΤΟΣ ΚΙ ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΥΡΜΠΙΝΕΣ ΣΤΑ ΟΠΙΣΘΙΑ ΟΠΟΤΕ ΤΟΥΣ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΑΠΟΓΕΙΩΘΟΥΝ ΠΡΟΣ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΣΕ ΧΡΟΝΟ ΜΗΔΕΝ.... ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΚΑΛΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΠΑΙΔΙΑ... ΑΗΤΤΗΤΟΙ ΠΑΛΑΙΣΤΕΣ 7/2/2011 * Αναδημοσίευση από το blog αήττητοι παλαιστές Διαβάστε περισσότερα...

Κωνσταντίνος Καβάφης «Όσο μπορείς»

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες. Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την, γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινήν ανοησία, ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική. Διαβάστε περισσότερα...

R. Feynman

Διαβάστε περισσότερα...

Οι διαχρονικοί συμβολισμοί της κόμης (Του Χρ. Γ. Ντουμα*)

Από τις ανθρώπινες μορφές που εικονίζονται στις τοιχογραφίες από το Ακρωτήρι της Σαντορίνης ένας σημαντικός αριθμός παριστάνουν άτομα νεαρής ηλικίας, αγόρια και κορίτσια, με το κεφάλι εν μέρει ξυρισμένο. Επειδή ο βαθμός ξυρίσματος με το αντίστοιχο είδος κόμμωσης φαίνεται να παριστάνει συγκεκριμένη ηλικιακή βαθμίδα του εικονιζόμενου προσώπου, η απεικόνιση των νεανικών μορφών στα σπίτια του Ακρωτηρίου ενδέχεται να απαθανατίζει τη μετάβασή τους από μια ηλικιακή βαθμίδα σε άλλη μέσα από κάποια τελετουργική διαδικασία. Μάλιστα υπάρχει πλήρης ομοφωνία μεταξύ των μελετητών ότι το κτίριο που συμβατικά έχει αποκληθεί Ξεστή 3 στο Ακρωτήρι, φαίνεται πως ήταν αφιερωμένο σε τέτοιου είδους διαβατήριες τελετές. Τόσο το μέγεθος και η εσωτερική του διαρρύθμιση όσο και η θεματολογία του τοιχογραφικού του διακόσμου σε συνδυασμό με την παντελή απουσία οικοσκευής δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για διαφορετική ερμηνεία του. Οι νεανικές μορφές με κεφάλια κατά τόπους ξυρισμένα δεν αποτελούν αποκλειστικότητα της θηραϊκής τέχνης. Η απουσία τους από τα σπαράγματα των Κρητικών τοιχογραφιών που έχουν φτάσει ώς εμάς μπορεί να οφείλεται σε τυχαίο γεγονός, αφού δεν φαίνεται να απουσιάζουν από άλλες μορφές τέχνης, όπως είναι τα λίθινα ή ελεφάντινα έργα μικρογλυπτικής. Παιδιά με ιδιόρρυθμα ξυρισμένα κεφάλια εικονίζονται επίσης και στην αρχαία αιγυπτιακή τέχνη τουλάχιστον από την εποχή του Αρχαίου Βασιλείου. Η απουσία γραπτών πηγών για τις περιόδους, στις οποίες ανάγονται τα εν λόγω έργα αρχαίας τέχνης, δεν μας επιτρέπει να έχουμε άμεση πληροφόρηση για τη σημασία της κόμμωσης των μορφών, στις οποίες αναφερόμαστε. Τόσο όμως οι αρχαιοελληνικές πηγές όσο και η παγκόσμια ανθρωπολογική έρευνα παρέχουν άφθονα παραδείγματα, μέσα από τα οποία καταδεικνύεται ότι ο συμβολισμός που κρύβεται στον τρόπο της κόμμωσης έχει χαρακτήρα και παγκόσμιο και διαχρονικό. Είναι δε αυτός ο χαρακτήρας που μας επιτρέπει να συναγάγουμε συμπεράσματα για την ερμηνεία των νεανικών μορφών στην τέχνη της Θήρας. Οι πληροφορίες που αντλούμε από τις αρχαίες ελληνικές πηγές είναι αρκετά κατατοπιστικές για την σημασία που έδιναν οι αρχαίοι Ελληνες στην κόμη και στον τρόπο, με τον οποίο την διαχειρίζονταν. Η κοπή των μαλλιών σε ένδειξη πένθους και η αφιέρωσή της στον τάφο του νεκρού αποτελούσε πανελλήνιο έθιμο, καθώς μας πληροφορούν ποιητές όπως ο Ομηρος (Οδυσ. δ: 197, ω: 45, Ιλ. Ψ: 46, 150), ο Αισχύλος (Χοηφόροι: 6) ή ο Ευριπίδης (Φοίνισσες, 322. Ηρακλής Μαινόμενος, 1389-1392. Αλκηστις, 512. Ιππόλυτος, 336). Πριν από τη μάχη Η περιποίηση της κόμης από τους Σπαρτιάτες πριν από τη μάχη απέβλεπε στην ανάδειξη της αρρενωπής τους εμφάνισης, του ανδρισμού τους. Αντίθετα, το έθιμο να μένουν αξύριστοι ή να αφήνουν ατημέλητα τα μαλλιά τους σε περίοδο πένθους οι άνδρες, τόσο στην αρχαία Αθήνα, όσο και σε πολλές περιοχές της Ελλάδας ακόμη και σήμερα, μάλλον διάθεση να υποβαθμιστεί ο ερωτισμός αποκαλύπτει. Την ίδια διάθεση μάλλον προδίδει το αρχαίο έθιμο να κουρεύουν οι χήρες τα μαλλιά τους, συνήθεια που σήμερα έχει αντικατασταθεί από την κάλυψη του κεφαλιού με μαύρο μαντίλι. Προφανώς, στην υποβάθμιση της θηλυκότητας και κατάπνιξη του ερωτισμού αποβλέπει η κάλυψη του κεφαλιού με μαύρο μαντίλι από τις καλόγριες του ορθόδοξου χριστιανικού δόγματος. Αν θεωρήσουμε ότι η διαβατήρια τελετή από την παιδική ηλικία στην εφηβεία συμβόλιζε την οριστική εξαφάνιση της προηγούμενης προσωπικότητας του ατόμου και την ανάδυση ενός νέου υποκειμένου, η κοπή των μαλλιών που τη συμβόλιζε έμοιαζε σαν υποκατάστατο ανθρωποθυσίας. Με το να αφιερώνουν δε τα παιδιά τα κομμένα μαλλιά τους σε μια θεότητα, μια νύμφη ή ένα ποταμό, ως ανταπόδοση για την ανατροφή τους (θρεπτήρια), επισφράγιζαν αυτή τη θυσία. Αναφέρονται αρκετά σχετικά παραδείγματα. Ο Αχιλλέας έτρεφε την κόμη του για τον ποταμό Σπερχειό, καθώς μας πληροφορεί ο Ομηρος (Ιλ. Ψ 142), ενώ, σύμφωνα με τον Αισχύλο (Χοηφόροι, 6), ο Ορέστης είχε αφιερώσει τον θρεπτήριο βόστρυχό του στον ποταμό Ιναχο. Από τον Ηρόδοτο (IV, 34) πληροφορούμαστε ότι τα παιδιά των κατοίκων της Δήλου, κορίτσια και αγόρια, πριν από το γάμο αφιέρωναν τα μαλλιά τους επάνω στον τάφο (σήμα) των δύο Υπερβορείων παρθένων, Λαοδίκης και Υπερόχης, που είχαν προστρέξει στην Λητώ για να της συμπαρασταθούν κατά τον τοκετό. Στην Τροιζηνία επίσης οι κοπέλες πριν από τον γάμο τους προσέφεραν την κόμη τους προς τιμήν του Ιππολύτου, στο Αργος προς τιμήν της Ηρας, ενώ στα Μέγαρα τα αφιέρωναν επάνω στον τάφο της Ιφινόης. Στην Πάρο η ανάθεση της κόμης κατά την εφηβεία γινόταν στον Ασκληπιό και την Υγεία, ενώ στους Δελφούς από τα αγόρια αφιερωνόταν ο μπροστινός βόστρυχος. Μάλιστα η πράξη αυτή ονομαζόταν Θησηίς, επειδή πιστευόταν ότι αυτός που την είχε εγκαινιάσει ήταν ο Θησεύς. Στην Αθήνα η τρίτη ημέρα της εορτής των ομοπατορίων, της εγγραφής δηλαδή των αγοριών στους καταλόγους των εφήβων, ήταν αφιερωμένη στην κουρά και λεγόταν κουρεώτις. Για να γιορτάσουν το γεγονός οι νέοι πριν να κουρευτούν, «πριν αποκείρασθαι», έκαναν σπονδή στον Ηρακλή, τα λεγόμενα οινηστήρια. Οσο για την αρχαία Σπάρτη, για να γίνουν δεκτά τα αγόρια στην αγέλη, σε ηλικία επτά ετών, έπρεπε να έχουν ξυρίσει το κεφάλι τους. Υποκαθιστά ανθρωποθυσία Ο συμβολισμός της κόμης, όπως πολύ συνοπτικά τον είδαμε στην αρχαία Ελλάδα, καθώς δείχνουν οι εθνογραφικές και ανθρωπολογικές παρατηρήσεις, είχε και έχει χαρακτήρα διαχρονικό και παγκόσμιο. Σύμφωνα με τις μελέτες αυτές, οι αλλαγές που συντελούνται κατά την εφηβεία και τον γάμο και έχουν σχέση με τη σεξουαλική υπόσταση των εμπλεκόμενων ατόμων, συμβολίζονται με σημαντικές μεταβολές στον τρόπο κόμμωσης. Η κόμη θεωρείται κατά κάποιο τρόπο ως η και ανάλογη είναι η συμπεριφορά προς αυτήν. Το κούρεμα ή το ξύρισμα του κεφαλιού ενίοτε ισοδυναμεί με συμβολικό ευνουχισμό, ενώ η τελετουργική κοπή των μαλλιών, ως θυσία μέρους αντί του όλου, υποκαθιστά ανθρωποθυσία. Απεριόριστη σεξουαλικότητα συχνά δηλώνεται με τα μακριά μαλλιά, περιορισμένη με τα μισοξυρισμένα ή σφιχτοδεμένα μαλλιά, ενώ το εντελώς ξυρισμένο κεφάλι είναι ενδεικτικό πλήρους αποχής. Παραδείγματος χάριν, στους ορεσίβιους πληθυσμούς της Βιρμανίας και του Assam τα ανύπαντρα κορίτσια τρέφουν κοντά μαλλιά ή έχουν το κεφάλι εντελώς ξυρισμένο. Αντίθετα οι παντρεμένες γυναίκες έχουν μακριά μαλλιά. Στους Βραχμάνες της Νότιας Ινδίας η τελετουργική κουρά και το ξύρισμα του κεφαλιού αποτελεί το προκαταρκτικό στάδιο, ένα χρόνο περίπου πριν από τη μύηση στα θρησκευτικά καθήκοντα. Από αυτή τη στιγμή και μετά το ξυρισμένο κεφάλι, εκτός από μια τούφα μαλλιά, αποτελεί θρησκευτικό δόγμα και συμβολίζει την πλήρη αποχή από γενετήσιες σχέσεις. Το ίδιο προφανώς σημαίνει το ξύρισμα του κεφαλιού της ινδουίστριας χήρας. Ανάμεσα στους βουδιστές της Κεϋλάνης, μοναχοί και μοναχές παραμένουν άγαμοι και έχουν το κεφάλι ξυρισμένο, ενώ οι διάγοντες κανονική σεξουαλική ζωή διατηρούν μακριά μαλλιά. Ως μέρος της διαβατήριας τελετής από την παιδική ηλικία στην εφηβεία το ξύρισμα ή το μερικό κούρεμα των μαλλιών της κεφαλής έχει παρατηρηθεί επίσης στις φυλές της κάτω κοιλάδας του ποταμού Κογκό στην Αφρική, στους Ινδιάνους της Νότιας Βραζιλίας, μεταξύ των Yuracares της Βολιβίας, καθώς και στην περιοχή του σημερινού Rio de Janeiro. Εθιμο που επιβιώνει έως τις μέρες μας Το κόψιμο της κόμης, ως συμβολικός θάνατος, φαίνεται ότι επιβιώνει ως τις μέρες μας σε διάφορες εκδηλώσεις του βίου, δημόσιου και ιδιωτικού. Η κοπή μιας τούφας μαλλιών στη θεμελιώδη διαβατήρια τελετή του ορθόδοξου χριστιανού, τη βάπτιση ή η «κουρά» ενός μοναχού πριν από τη χειροτόνησή του, ασφαλώς συμβολίζουν τον «θάνατο» της παλιάς (αμαρτωλής) προσωπικότητας του ατόμου, προκειμένου με τη βάπτιση και τη χειροτονία αντίστοιχα να γεννηθεί νέος άνθρωπος, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τους Βραχμάνες. Το ίδιο θα μπορούσε να υποστηριχτεί και για την παλιά συνήθεια να κουρεύονται «εν χρω» οι νεοσύλλεκτοι στρατιώτες, αφού έτσι εκμηδενιζόταν, «πέθαινε» η δυναμική προσωπικότητα του νέου άνδρα και τη θέση της έπαιρνε το υποταγμένο και πειθήνιο άτομο. Η παγκόσμια αντίληψη για τον συμβολισμό της κόμης, όπως αδρομερώς παρουσιάστηκε, επιβεβαιώνεται και από την ενσωμάτωσή της ως δόγμα πλέον στις θρησκείες που εκκολάφτηκαν σε διάφορες περιοχές του πλανήτη. * Ο κ. Χρ. Γ. Ντούμας είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διαβάστε περισσότερα...

6 + 1 μαθήματα διοίκησης

Μάθημα 1ο : Ένας άνδρας μπαίνει στο μπάνιο μόλις η γυναίκα του έχει κάνει ντούζ και το κουδούνι της πόρτας κτυπά. Η γυναίκα του ρίχνει μια πετσέτα επάνω της και τρέχει στην πόρτα. Όταν ανοίγει την πόρτα βλέπει τον Γιώργο τον γείτονα. Πριν ανοίξει το στόμα της ο Γιώργος της λέει : Σου δίνω 1000 ευρώ να βγάλεις την πετσέτα και να με αφήσεις να σου χαϊδέψω τα στήθη σου. έπειτα από λίγη σκέψη η γυναίκα βγάζει την πετσέτα και στέκεται γυμνή μπροστά στον Γιώργο. Αυτός την κοιτάζει για λίγο , τη χαϊδεύει , της δίνει τα 1000 ευρώ και φεύγει. Η γυναίκα βάζει την πετσέτα και γυρίζει πίσω στο μπάνιο. Ο άντρας της την ρωτάει : Ποιος ήταν ; « ήταν ο Γιώργος ο γείτονας» απαντάει αυτή. « Ωραία , λέει ο άντρας , μήπως είπε τίποτα για τα 1000 ευρώ που μου χρωστάει ; Ηθικό δίδαγμα της ιστορίας : Εάν μοιράζεσαι έγκαιρα κρίσιμες πληροφορίες με τους συνεταίρους σου μπορεί να προλάβεις δυσάρεστες εκπλήξεις. Μάθημα 2ο : Ένας ιερέας μετέφερε με το αυτοκίνητό του μια νέα καλόγρια. Αυτή σταύρωσε τα πόδια της και φάνηκαν οι καλλίγραμμοι μηροί της. Ο ιερέας έχασε για λίγο τον έλεγχο του αυτοκινήτου και όταν συνήλθε έβαλε το χέρι του πάνω στο γόνα το της . Η καλόγρια είπε “ Πάτερ θυμήσου τον ψαλμό 129» Ό ιερέας τράβηξε το χέρι του αλλά σε λίγο ξαναέπιασε το γόνατο της καλόγριας. Η καλόγρια είπε πάλι “ Πάτερ θυμήσου τον ψαλμό 129» . Ο ιερέας απάντησε « Συγνώμη αδερφή αλλά η σάρκα είναι αδύναμη» . Όταν έφτασαν στο μοναστήρι των γυναικών , η καλόγρια αναστέναξε βαθιά και έφυγε. Μόλις έφτασε στην εκκλησία ο ιερέας , έτρεξε να βρει τον ψαλμό 129. Ο ψαλμός έλεγε : Να στοχεύετε πιο ψηλά , εκεί θα βρείτε την αγαλλίαση. Ηθικό δίδαγμα της ιστορίας : Εάν δεν είσαι καλά πληροφορημένος για την εργασία σου , μπορεί να χάσεις καλές ευκαιρίες Μάθημα 3ο : Ένας υπεύθυνος πωλήσεων , ένας υπάλληλος διοίκησης και ο διευθυντής τους πήγαιναν να γευματίσουν όταν βρήκαν μια παλιά γκαζόλαμπα. Την έτριψαν και βγήκε από μέσα ένα τζίνι. Το Τζίνι είπε : Θα ικανοποιήσω μια ευχή από τον καθένα σας. «Εγώ πρώτος , εγώ πρώτος» λέει ο υπάλληλος διοίκησης. «Θέλω να είμαι στις Μπαχάμες , να οδηγώ ένα ταχύπλοο και να μην νοιάζομαι για τίποτα στον κόσμο» . Παφ. Και έγινε . «Εγώ μετά , εγώ μετά» λέει ο υπεύθυνος πωλήσεων. «Θέλω να είμαι στην Χαβάη , χαλαρώνοντας στην παραλία με την προσωπική μου μασέζ και απολαμβάνοντας αγάπη στην ζωή μου» Πάφ. Και έγινε. «Οκ , η σειρά σου τώρα» λέει το τζίνι στον διευθυντή. Ο διευθυντής είπε : « Θέλω αυτούς τους δύο πίσω στο γραφείο μετά το γεύμα» Ηθικό δίδαγμα της ιστορίας : Πάντα αφήνουμε το αφεντικό να έχει τον πρώτο λόγο. Μάθημα 4ο : Ένας αετός καθόταν επάνω σε ένα δέντρο χωρίς να κάνει τίποτα. Ένα μικρό κουνέλι βλέπει τον αετό και τον ρωτά : « Μπορώ να κάθομαι σαν και σένα και να μην κάνω τίποτα ;» Ο αετός απάντησε : «Βέβαια γιατί όχι !» Το κουνέλι λοιπόν κάθισε κάτω στο έδαφος και αναπαυόταν . Ξαφνικά εμφανίζεται μια αλεπού , ορμάει και τρώει το κουνέλι. Ηθικό δίδαγμα της ιστορίας : Για να μπορείς να κάθεσαι και να μην κάνεις τίποτα , πρέπει να βρίσκεσαι σε πολύ υψηλή θέση. Μάθημα 5ο : Μια γαλοπούλα συνομιλούσε με ένα ταύρο. «Θα ήθελα να μπορούσα να ανέβω στην κορυφή αυτού του δέντρου» είπε η γαλοπούλα «αλλά δεν έχω δυνάμεις» . «Γιατί δεν δοκιμάζεις λίγο από τα περιττώματά μου ;» απάντησε ο ταύρος , «είναι πολύ θρεπτικά». Η γαλοπούλα τσίμπησε από ένα σωρό κοπριάς και διαπίστωσε ότι της έδωσε αρκετή δύναμη για να φτάσει στο κατώτερο κλαδί του δέντρου. Την άλλη μέρα αφού έφαγε περισσότερη κοπριά , έφτασε στο δευτερο κλαδί. Τελικά ύστερα από τέσσερεις νύχτες , η γαλοπούλα με περηφάνια σκαρφάλωσε στην κορυφή του δέντρου. Όμως γρήγορα έγινε αντιληπτή από ένα κτηματία , που την πυροβόλησε και την έριξε κάτω από το δέντρο. Ηθικό δίδαγμα της ιστορίας : Με σκατά εφόδια , μπορεί να ανεβείς ψηλά , αλλά για πολύ λίγο ! Μάθημα 6ο : Ένα μικρό πουλί πετούσε νότια για να αποφύγει τον χειμώνα. Έκανε πολύ κρύο , το πουλάκι πάγωσε και έπεσε στο έδαφος σε ένα μεγάλο αγρό. Ενώ έτρεμε εκεί , ήρθε μια αγελάδα και κόπρισε επάνω του. Καθώς το παγωμένο πουλάκι ήταν μέσα στον σωρό της κοπριάς , διαπίστωσε ότι ζεστάθηκε. Η κοπριά το ξεπάγωσε. Καθώς λοιπόν ήταν ζεστό και χαρούμενο , άρχισε να κελαηδάει. Μια περαστική γάτα άκουσε το κελάηδημα και έτρεξε να δει από πού προερχόταν. Ακολουθώντας τον ήχο, η γάτα βρήκε το πουλάκι στην στοίβα της κοπριάς και αμέσως το άρπαξε και το έφαγε. Ηθικό δίδαγμα της ιστορίας : (1) Όποιος σε χέζει δεν είναι απαραίτητα εχθρός σου (2) Όποιος σε βγάζει από τα σκατά δεν είναι απαραίτητα φίλος σου και (3) Και όταν είσαι μέσα στα σκατά , είναι καλύτερο να κρατάς το στόμα σου κλειστό. Μάθημα 7ο : Για πολλά χρόνια ένας από τους σημαντικότερους πελάτες της Δέλτα Πληροφορικής ήταν η ΕΛΠΑ. Μάλιστα η ΕΛΠΑ έδωσε στην Δέλτα πληροφορική την ιδέα να ασχοληθεί η εταιρεία με την πληροφορική των εκλογών. Οι πρώτες εκλογές που ασχολήθηκε η εταιρεία της δέλτα ήταν οι αρχαιρεσίες της ΕΛΠΑ την άνοιξη του 1981. Εκτός από τις εκλογές η εταιρεία είχε και άλλες πολλές δραστηριότητες με την ΕΛΠΑ. Μεταξύ αυτών ( για πολλά χρόνια ) είχαν την μηχανογραφική εξυπηρέτηση του ράλλυ Ακρόπολις και της ΟΒΕΛΠΑ ( η οδική βοήθεια της ΕΛΠΑ) . Κάποια στιγμή ο πρόεδρος της ΕΛΠΑ τηλεφωνεί στον σύμβουλο της Δέλτα και του λέει πως αν και για πολλά χρόνια είχαν μια εξαιρετική συνεργασία και ήταν απόλυτα ευχαριστημένοι από τις υπηρεσίες της Δέλτα , δυστυχώς θα έπρεπε να διακόψει την συνεργασία γιατί είχε μια πολύ συμφέρουσα πρόταση που ήταν αδύνατο να μην την αποδεχτεί. Μια εταιρεία του είχε προτείνει να εγκαταστήσει ένα σύστημα υπολογιστών και να αναλάβει όλα τα έξοδα για την λειτουργία του συστήματος της ΟΒΕΛΠΑ. Ο σύμβουλος απάντησε ότι σε τέτοιες περιπτώσεις κάποιο λάκκο έχει η φάβα ή ακόμη φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας. Ο πρόεδρος απάντησε ότι δεν είχε άλλη επιλογή και έτσι χάθηκε ένας σημαντικός πελάτης για την Δέλτα Πληροφορική. Πράγματι η εταιρεία εγκατέστησε ένα σύστημα IBM AS/400 στα γραφεία της ΕΛΠΑ και προσέφερε δωρεάν όλες τις υπηρεσίες της ΟΒΕΛΠΑ όπως είχε υποσχεθεί. Δυστυχώς για την ΕΛΠΑ αυτό δεν κράτησε πολύ . Όταν η εταιρεία που έδωσε δωρεάν το σύστημα και τις υπηρεσίες , απέκτησε πρόσβαση στα αρχεία της ΕΛΠΑ ( δηλαδή στο πελατολόγιό της ) , έφτιαξε την δική της εταιρεία οδικής βοήθειας και ουσιαστικά κανιβάλησε την ΕΛΠΑ. Όπως γνωρίζετε , η ΟΒΕΛΠΑ από τότε ουσιαστικά πέθανε , ενώ η άλλη εταιρεία «ζει και βασιλεύει» Ηθικό δίδαγμα της ιστορίας : There is no free lunch . Όταν κάποιος σου προσφέρει κάτι , φρόντισε να βρεις τι κρύβεται πίσω από την υποτιθέμενη ανιδιοτελή προσφορά ! • Δημοσίευση του συμβούλου επιχειρήσεων Ανδρέα Δρυμιώτη στην Καθημερινή στις 26 Ιουλίου 2015-08-05 Διαβάστε περισσότερα...

Δηλώσεις του προπονητή του Γ.Φ.Σ. ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΥ κ Ι. Θεοδωρόπουλου

Παρά τις ελλείψεις (κάμερες , ορισμένα λάθη νέων διαιτητών ) σε γενικές γραμμές και με τις δεδομένες συνθήκες το πρωτάθλημα ήταν καλό.
Οι δικοί μας αθλητές πήγαν καλά αφού έχουμε μια πρόκριση για την οχτάδα του τελικού πρωταθλήματος παίδων αλλά και οι νεότεροι παλαιστές μας μάζεψαν και νίκες και εμπειρία παρόλο που δεν κατάφεραν να περάσουν στα τελικά. Έχουν όμως άλλες δύο ευκαιρίες ( Λάρισα και Θεσσαλονίκη )
Ένα καλοπροαίρετο σχόλιο για την διαιτησία : Οι διαιτητές μας μοιραία προέρχονται από κάποια σωματεία στα οποία ήταν αθλητές ή μέλη τους. Όμως πρέπει να ξέρουν ότι μεγαλύτερη βοήθεια προσφέρουν στους αθλητές όταν οι αποφάσεις τους στηρίζονται στην εφαρμογή των κανονισμών και την δικαιοσύνη γιατί θα τους βελτιώνουν διαρκώς.
Εξάλλου εκτίθενται ανεπανόρθωτα αφού όταν αδικούν είναι θέμα χρόνου η αδικία να ξεσκεπαστεί.
Πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν είναι οι μοναδικοί που μπορούν να ερμηνεύουν τους κανονισμούς αφού πια υπάρχει μεγάλος αριθμός προπονητών πανεπιστημιακής εκπαίδευσης με εξαιρετικό ήθος και ευφυΐα .
Θα πρέπει οι διαιτητές υψηλής εμπειρίας όταν διαπιστώνουν ότι κάτι δεν πάει καλά να σηκώνουν του βάρος κατά περίπτωση ώστε να μην υπάρχουν τριβές και αδικίες κυρίως στους μικρούς και νέους αθλητές , όπως προβλέπουν οι κανονισμοί.
Κλείνω το σχόλιο με τα λόγια του προπονητή μου αείμνηστου ΤΑΣΟΥ ΜΩΥΣΙΔΗ : Να δουλεύετε διαρκώς και σκληρά ώστε να γίνετε τόσο καλοί που όσο και να προσπαθήσουν να σας αδικήσουν ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΟΥΝ.
Διαβάστε περισσότερα...

Αλκυόνη

Κάποτε το δάσος έπιασε φωτιά και όλα τα ζώα μαζεύτηκαν σε μια γωνία που ήταν ξέφωτο και κοιτούσαν τρομαγμένα. Ένα μικρό με φανταχτερά χρώματα πουλάκι , η Αλκυόνη , πηγαινοερχόταν ανάμεσα στην λίμνη και τις φλόγες και κάθε φορά έριχνε μια σταγόνα νερό που μάζευε στο ράμφος του.
Μόλις τα υπόλοιπα ζώα το πήραν χαμπάρι , γελούσαν και το κορόϊδευαν.

«Εγώ τόσο μπορώ» απάντησε η Αλκυόνη !
Διαβάστε περισσότερα...

Παλιά πληγή - Παύλος Μπερμπερίδης

Πατείστε εδώ για να παρακολουθήσετε μια σπουδαία επιτυχία του Παύλου. Kαι εις ανώτερα Παύλο !
Αυτό είναι μια απόδειξη ότι οι άνθρωποι που ασχολούνται με την πάλη μπορούν να τα καταφέρνουν το ίδιο καλά και σε άλλους τομείς , μπορούν να είναι ευαίσθητοι , ίσως και πιο ευαίσθητοι από κάποιους άλλους και να έχουν μεγάλα ταλέντα και αλλού.
Άλλωστε οι αρχαίοι Έλληνες πριν βάλουν τους νέους στην Φιλοσοφία και τα μαθηματικά τους έβαζαν πρίν να περάσουν από το γυμνάσιο και το Ωδείο. Η εκγύμναση τους έδινε έναν υγειή οργανισμό και η μουσική μέσω της αρμονίας τους γύμναζε το πνεύμα. Διαβάστε περισσότερα...

Διατροφή και αθλητική απόδοση

Νερό ηλεκτρολύτες και θερμορύθμηση. (1)

Το νερο είναι ενα διαυγές, άγευστο, άοσμο υγρό. Είναι μία μάλλον απλή ένωση, που αποτελείται απο δύο άτομα υδρογόνου και ένα άτομο οξυγόνου.

Αν ο άνθρωπος μπορεί να επιζήσει περίπου επτά ημέρες χωρίς νερό, σε ιδανικές συνθήκες,η ταχεία απώλεια του νερού του σώματος μεσω της αφυδάτωσης μπορει να αποβεί μοιραία σε σχετικά βραχύ χρονικό διαστημα.


Αν και το νερό επιτελεί έναν αριθμό διαφορετικών λειτουργιών στον ανθρώπινο οργανισμό, μια απο τις σπουδαιότερες ειδικά για τους αθλητές, είναι η ρύθμηση της θερμοκρασίας του σώματος.

Όταν το σώμα χάνει υγρά, απο οποιαδήποτε οδό, χάνει ταυτόχρονα και ηλεκτρολήτες (νάτριο-χλώριο-κάλιο) οι οποίοι εμπλέκονται σε αρκετές φυσιολογικές λειτουργίες, όπως η μυϊκή συστολή και το ισοζύγιο των υγρών.

Η κατάλληλη αναπλήρωση των υγρών είναι ααραίτητη τόσο για την υγεία, όσο και για την άθληση.

Οι ανάγκες σε νερό εξαρτώνται απο το σωματικό βάρος του ατόμου και ποικίλλουν στα διάφορα στάδια του κύκλου της ζωής. Υπο φυσιολογικές συνθήκες θερμοκρασίας περιβάλλοντος και σε φυσιολογικά επίπεδα φυσικής δραστηριότητας, χρειαζόμαστε καθημερινά περίπου 2800ml και 2000ml για άνδρες και γυναίκες αντίστοιχα.

Η υδατική ισορροπία διατηρείται εφ'οσον το αποβαλλόμενο νερό ισούται με το προσλαμβανόμενο. Μικρή ποσότητα νερού αποβάλλεται με τα κόπρανα και μέσω του εκπνεόμενου αέρα. Η άδηλος αναπνοή του δέρματος, μη ορατή διαδικασία, είναι σχεδόν καθαρό νερό και αντιστοιχεί περίπου στο 30% του αποβαλλόμενου καθημερινά νερού. Οι απώλειες νερού μέσω της άδηλου αναπνοής ή της εφίδρωσης μπορεί να αυξηθούν σημαντικά στην άσκηση ή σε θερμό περιβάλλον. Τα ούρα είναι βασική οδός απώλειας νερού. Η ποσότητα τους μπορει να αυξηθει με χρήση διουρητικών, στα οποία περιλαμβάνονται το αλκοόλ και η καφεϊήνη, ή με την χρήση δίαιτας με μεγάλες ποσότητες πρωτεϊνών, που παράγουν ουρία, η οποία πρέπει να αποβληθεί απο τους νεφρούς.

Διαβάστε περισσότερα...

Ψυχολογική υπεροχή στον αθλητισμό

Ψυχολογική υπεροχή στον αθλητισμό
Αυτοπεποίθηση και αθλητική απόδοση.

Υπάρχει θετική σχέση μεταξύ αυτοπεποίθησης και αθλητικής απόδοσης.
Οσο πιο πολυ αυτοπεποίθηση έχουν οι αθλητές/τριες...
Τόσο πιο καλά τα καταφέρνουν.


Αυτοπεποίθηση:
είναι η ρεαλιστική προσδοκία των αθλητών/τριών οτι μπορούν να
πετύχουν
είναι η πίστη στον εαυτό τους και στις δυνάμεις τους.

Η ρεαλιστική αυτοπεποίθηση οδηγεί σε καλές επιδόσεις και επιτυχίες.

Η χαμηλή αυτοπεποίθηση οδηγεί σε μετριότητα.

Ταυτόχρονα...

Η υπερβολική αυτοπεποίθηση οδηγεί επίσης τους αθλητές σε αποτυχία.
Μερικές φορές τέτοιοι αθλητές είναι αναιδείς-υπερόπτες ή φαντασμένοι που νομίζουν οτι είναι μοναδικοί.

Θα πρέπει λοιπόν οι αθλητές να πιστεύουν στον εαυτό τους, αλλά οι προσδοκίες τους θα πρέπει να είναι ρεαλιστικές.

Βασική πηγή χαμηλής αυτοπεποίθησης είναι οι αρνητικές σκέψεις.
Αν το υποσυνείδητο δημιουργεί και δίνει αρνητικές σκέψεις... το σώμα προγραμματίζεται να εκτελεί ανεπιτυχώς.

Η πιο σπουδαία μορφή αυτοπεποίθησης δεν είναι να πιστεύουν οι αθλητές/τριες οτι πάντα θα νικούν...
αλλά
... πώς θα διορθώσουν τα λάθη τους, όταν δουλεύουν σκληρά για να γίνουν καλύτεροι.

Τέλος οι αθλητές θα πρέπει να έχουν αυτοπεποίθηση για να νικούν, αλλα και να νικούν για να έχουν αυτοπεποίθηση.

΄΄Δύσκολα θα διατηρήσουν την αυτοπεποίθηση τους, αν διαρκώς χάνουν.΄΄ Διαβάστε περισσότερα...

Albert Einstein

« Πίσω από την προσπάθεια για συγκέντρωση επίγειων αγαθών , υπάρχει συνήθως η απατηλή εντύπωση , ότι αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα στην ζωή.
Αλλά ευτυχώς υπάρχει και μια μειοψηφία από εκείνους που καταλαβαίνουν νωρίς στην ζωή τους ότι οι πιο ωραίες εμπειρίες που μπορεί να γνωρίσει ένας άνθρωπος δεν εξαρτώνται από εξωτερικούς παράγοντες , αλλά είναι συνδεδεμένες με την ανάπτυξη των συναισθημάτων της σκέψης και των ενεργειών του ατόμου.
Τέτοιοι άνθρωποι ήταν οι αληθινοί καλλιτέχνες , επιστήμονες και διανοούμενοι.
Αν και η ζωή αυτών των ανθρώπων ήταν εξωτερικά αφανής , εν τούτοις οι καρποί των προσπαθειών τους είναι ότι πιο πολύτιμο έχουμε».
Albert Einstein

Διαβάστε περισσότερα...

Λουί Αραγκόν

« Γνωρίζω ανθρώπους που γεννήθηκαν με την αλήθεια στην κούνια τους , που δεν ξεγελάστηκαν ποτέ τους , που δεν τους χρειάστηκε να προχωρήσουν ούτε ένα βήμα σε ολόκληρη την ζωή τους , επειδή από τότε που ήταν ακόμα στις φασκιές είχαν κιόλας φτάσει. Ξέρουν ποιο είναι το καλό , πάντοτε το ήξεραν. Για τους άλλους έχουν την αυστηρότητα και την περιφρόνηση που τους δίνει η θριαμβευτική τους σιγουριά πως έχουν δίκιο. Δεν τους μοιάζω. Εμένα η αλήθεια δεν μου αποκαλύφθηκε στα βαφτίσια μου , δεν την βρήκα ούτε από τον πατέρα μου ούτε από την κοινωνική τάξη της οικογένειάς μου. Ότι έχω μάθει μου κόστισε ακριβά , ότι ξέρω το έχω με δικές μου δαπάνες . Δεν έχω ούτε και μία έστω βεβαιότητα που να μην την σχημάτισα μέσω της αμφιβολίας , του άγχους , του ιδρώτα , της οδυνηρής εμπειρίας. Έτσι νοιώθω σεβασμό γι αυτούς που δεν ξέρουν , γι αυτούς που ψάχνουν , που ψηλαφούν , που σκοντάφτουν. Για εκείνους που η αλήθεια τους είναι εύκολη , αυθόρμητη , αισθάνομαι βέβαια έναν κάποιο θαυμασμό , αλλά ομολογώ , πολύ λίγο ενδιαφέρον».
Λουί Αραγκόν
Διαβάστε περισσότερα...

Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΙ Ο ΜΥΘΟΣ

Όταν ο Ηρακλης πήγε στους ώμους του σκοτωμένο το φοβερό λιοντάρι της Νεμέας στον Ευρυσθέα , ο Μυκηναίος βασιλιάς τρομοκρατήθηκε τόσο πολύ από την δύναμη του ήρωα , που του απαγόρευσε στο εξής να περνάει την πύλη των τειχών.

Τον διέταξε ν΄ αφήνει τις αποδείξεις των επόμενων έντεκα άθλων του έξω απ΄ αυτήν . Τότε ο Ηρακλής , αντί να κουνήσει το μικρό του δακτυλάκι και να τους κάνει όλους κιμά – πιστός στο χρέος απέναντι στους θεούς – μετακόμισε βουβά στην γειτονική Τύρινθα, όπως είναι υποχρεωμένος να μετακομίζει κάθε πολίτης κάθε πόλης , κάθε πιστός στους όρκους του , όταν οι άρχοντές της τρομοκρατούνται από τα επιτεύγματά του , όπως είναι καταδικασμένος να κάνει κάθε ήρωας κάθε πόλης , στερούμενος την αναγνώριση που δικαιούται : Να αφήνει αδιαμαρτύρητα έξω από την πύλη της πόλης τα δημιουργήματά του , εκτός του νυμφώνος , για να τα απολαμβάνει η πόλη χωρίς αυτόν , ως δικά της. Ο άρχοντας θα διατάξει το σκυλολόι να τα φέρει μπροστά του , θα καμαρώσει γι αυτά και θα δοξαστεί , ακριβώς την ίδια ώρα , που ο ήρωας θα αποσύρεται μοναχικά στον ορίζοντα με μόνη παρηγοριά τον λαϊκό μύθο , που κάποτε οπωσδήποτε θα γίνει.
Ο μύθος είναι το μόνο αντίβαρο σε κάθε μικροψυχία της εξουσίας.
Είναι ακόμα η μόνη μέθοδος ανατροπής της καφρίλας.
Και με όποια θυσία , μόνο αυτόν πρέπει να καλλιεργεί κάθε επαναστάτης που αρνείται να χρησιμοποιήσει το σπαθί του για να σφάξει σαν αρνιά τα γομάρια που κυβερνούν

Διαβάστε περισσότερα...