Αντικειμενική εκτίμηση του αποτελέσματος

Ένα πολύ μεγάλο προσόν στην πορεία μας για την επιτυχία , είναι να έχουμε την ικανότητα να κάνουμε «αντικειμενική εκτίμηση του αποτελέσματος» ενός αγώνα που μόλις δώσαμε.
Συνήθως όταν κάτι δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας πολλοί από εμάς το αντιμετωπίζουμε με αλαζονεία. Όταν υπάρχει αμφιβολία για το ποιος φταίει , τότε σίγουρα φταίει κάποιος άλλος.Όπου και να κοιτάξουμε γύρω μας μπορούμε να διαπιστώσουμε την αλαζονεία.
Για παράδειγμα , κάτι λείπει , τότε κάποιος άλλος το μετακίνησε από την θέση του.
Το αυτοκίνητο δεν δουλεύει καλά , τότε ο μηχανικός δεν έκανε καλά την δουλειά του. Τα έξοδά μας είναι πιο πολλά από τα έσοδά μας , τότε ο σύντροφός μας είναι σπάταλος. Ένα πρόγραμμα εργασίας έχει μείνει πίσω , τότε οι συνάδελφοί μας δεν δούλεψαν όσο έπρεπε. Χάσαμε έναν αγώνα , τότε φταίει ο διαιτητής που μας αδίκησε , τα παπούτσια που γλιστρούσαν , ο αντίπαλος που έπαιζε αντικανονικά , ή , ή και πάει λέγοντας με ένα σωρό απίθανες εκτιμήσεις !
Και το πιο σημαντικό είναι ότι έχουμε πείσει κα τον εαυτό μας ότι είναι έτσι ακριβώς !
Είναι πολύ συνηθισμένο στην κοινωνία μας αυτό το είδος της σκέψης , σύμφωνα με το οποίο φταίνε πάντα οι άλλοι.
Όταν έχουμε πια την συνήθεια να κατηγορούμε τους άλλους , θα τους κατηγορήσουμε και για τον θυμό , την στενοχώρια , την κατάθλιψη , το άγχος και την δυστυχία που νοιώθουμε εμείς.
Πάντως όσον αφορά την προσωπική μας επιτυχία , δεν μπορούμε να είμαστε ήρεμοι όταν την ίδια ώρα ρίχνουμε σε άλλους την ευθύνη.
Σίγουρα υπάρχουν φορές που οι άλλοι άνθρωποι ή οι περιστάσεις συμβάλλουν στα προβλήματά μας , όμως εμείς είμαστε εκείνοι που πρέπει να αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την προσωπική μας επιτυχία !
« Οι περιστάσεις δεν κάνουν το άτομο , απλώς το αποκαλύπτουν !»
Μπορούμε να παρατηρήσουμε κάθε φορά που είμαστε έτοιμοι να τα φορτώσουμε στους άλλους , τι συμβαίνει όταν πάψουμε να τους κατηγορούμε ( αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αποδίδουμε στους άλλους το βάρος των ευθυνών που τους αναλογούν , αλλά απλά πως θεωρούμε τον εαυτό μας υπεύθυνο για την δική μας επιτυχία και τις αντιδράσεις μας για κάποιο γεγονός ).
Για παράδειγμα αν έχουμε ξεπεράσει τον προϋπολογισμό μας , ψάχνουμε να βρούμε που μπορούμε να κάνουμε οικονομία.\
Αν χάσουμε έναν αγώνα , ψάχνουμε να βρούμε τι δεν κάναμε καλά , ώστε την επόμενη φορά να τα καταφέρουμε καλύτερα.
Το ίδιο , αν γράψουμε άσχημα σε ένα διαγώνισμα στο σχολείο , δεν πρέπει να μας φταίει ο καθηγητής ή τα δύσκολα θέματα , αλλά εμείς πρέπει μάλλον να διαβάσουμε περισσότερο ή να εκτιμήσουμε σωστά γιατί ήταν τέτοια η απόδοσή μας !
Όταν νοιώθουμε δυστυχισμένοι μετά από τέτοιου είδους γεγονότα , πρέπει να υπενθυμίσουμε στον εαυτό μας , πως μόνο εμείς μπορούμε να τον κάνουμε ευτυχισμένο. Το να ρίχνουμε το φταίξιμο στους άλλους , μας απορροφά πολύ πνευματική ενέργεια και μας προξενεί άγχος και πολλές φορές ασθένειες.
Όταν σταματήσουμε να ρίχνουμε το φταίξιμο στους άλλους , να έχουμε εμείς την ευθύνη των ενεργειών μας και καταλάβουμε πως η επιτυχία μας δεν εξαρτάται από τις πράξεις και την συμπεριφορά των άλλων , θα επανακτήσουμε μια αίσθηση προσωπικής δύναμης και έτσι θα ανακαλύψουμε πως μόνο εμείς μπορούμε να διώξουμε το άγχος και να δημιουργήσουμε θετικά συναισθήματα . Επίσης θα ανακαλύψουμε πώς μόνο εμείς διασκεδαστικά και εύκολα θα κάνουμε ένα μεγάλο βήμα στην κατάκτηση ενός σκαλοπατιού , για την προσωπική μας επιτυχία .
Διαβάστε περισσότερα...

Ταπεινοφροσύνη

ΕΝΟΤΗΤΑ 3
Ένας σημαντικός παράγοντας για να φτάσουμε στην επιτυχία είναι να νοιώθουμε ταπεινοφροσύνη.
Η ταπεινοφροσύνη και η εσωτερική γαλήνη πάνε μαζί. Όσο λιγότερο προσπαθούμε να αποδείξουμε την αξία μας στους άλλους , τόσο πιο εύκολο είναι να νοιώσουμε μέσα μας ήρεμοι.
Όταν προσπαθούμε να αποδεικνύουμε την αξία μας πέφτουμε σε μια επικίνδυνη παγίδα. Καταναλώνουμε τεράστια ποσά ενέργειας προκειμένου να επιδείξουμε τα επιτεύγματά μας ή να πείσουμε τους άλλους πόσο σημαντικοί είμαστε.
Κάποτε ο Σωκράτης – ο γίγαντας αυτός της φιλοσοφίας , που κατώρθωσε με τις ιδέες του να αλλάξει την ζωή στον πλανήτη μας - συνάντησε στην αγορά έναν αλαζόνα Ολυμπιονίκη να κομπάζει διηγούμενος τα κατορθώματα του.
(ακολουθεί ελεύθερος διάλογος )
ΣΩΚΡΑΤΗΣ : Είχες πολύ μεγάλους ( δυνατούς ) αντιπάλους ;
ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗΣ : Ναι ! Ήταν όλοι φίρμες. Πολύ δυνατοί !
ΣΩΚΡΑΤΗΣ : Αφού ήταν πιο δυνατοί από εσένα , τότε πως τους κέρδισες τίμια :
ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗΣ : Μάλλον δεν ήταν και τόσο δυνατοί , αλλά είχαν την ίδια δύναμη με εμένα. Ήταν ισάξιοί μου . . . .
ΣΩΚΡΑΤΗΣ : Μα τότε θα έπρεπε να έρθετε ισοπαλία . . . . . .
ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗΣ : Ναι ήταν πιο αδύναμοι . Ήταν χειρότεροι από μένα.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ : Πάψε τότε ανόητε να υπερηφανεύεσαι και να κομπάζεις αφού κέρδισες χειρότερους ( κατώτερους ) αντιπάλους !
Ο κομπασμός ( το να κοκορεύεται κάποιος ) διαλύει κάθε θετικό συναίσθημα που θα απολαμβάναμε σαν το αποτέλεσμα κάποιου επιτεύγματος που μας κάνει υπερήφανους.
Και τα πράγματα μπορεί να χειροτερέψουν ακόμα περισσότερο αφού όσο πιο πολύ προσπαθούμε να αποδείξουμε την αξία μας οι άλλοι τόσο περισσότερο θα μας αποφεύγουν και θα κουτσομπολεύουν πίσω από την πλάτη μας την ανασφάλεια που μας κάνει να κοκορευόμαστε. Μπορεί ακόμα και να μας απορρίψουν !
Αντίθετα όσο λιγότερο ζητούμε την επιδοκιμασία , τόσο περισσότερο γινόμαστε αποδέκτες της. Οι άνθρωποι έλκονται από άτομα που χαρακτηρίζονται από μια ήρεμη εσωτερική αυτοπεποίθηση και δεν έχουν την ανάγκη να παρουσιάζουν τον εαυτό τους κολακευτικά , ή να έχουν δίκιο συνέχεια .
Όλοι μας αγαπάμε αυτούς που δεν έχουν την ανάγκη να κομπάσουν και που μας εκμυστηρεύονται κάτι από καρδιάς και όχι λόγω εγωισμού.
Πρέπει να εξασκηθούμε όταν θα έχουμε την ευκαιρία να καυχηθούμε για τον εαυτό μας , να αντιστεκόμαστε στον πειρασμό.
Πάντα μέσα μας υπάρχει μια φωνούλα που μας λέει : « Σταμάτα . Μην το κάνεις !» και θα πρέπει να την ακούμε και να την εμπιστευόμαστε όλο και πιο συχνά.
Τότε θα γινόμαστε όλο και πιο πολύ , αποδέκτες περισσότερων θετικών συναισθημάτων , θα αναπτύξουμε μια εσωτερική γαλήνη , και σιγά σιγά θα προχωράμε στην ΕΠΙΤΥΧΙΑ !
Διαβάστε περισσότερα...

Ουδέν κακόν αμιγές καλού

Όταν το 1989 τελείωσα το τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων ήμουν χαρούμενος που γνώριζα πια την επιστήμη! Και μάλιστα την είχα καταλάβει και σωστά. Όσο περισσότερες πληροφορίες γνώριζα για ένα σύστημα , ένα πρόβλημα , τόσο πιο κοντά στην λύση του ήμουν . Άσε που νόμιζα ότι μπορούσα να την επηρεάσω κι όλας ! ( κάποτε ένας καθηγητής μας είχε πει πως αν γνωρίζουμε ακριβώς τις μικροκινήσεις που κάνει ένα ζάρι στο χέρι μας , μπορούμε να γνωρίζουμε το αποτέλεσμα που θα φέρει. )
Αυτά είναι σωστά. Πόσες όμως πληροφορίες γνώριζα ; και πόσο σημαντικές νόμιζα ότι ήταν ; Το πρόβλημα που παρουσιάζεται στην περίπτωση αυτή είναι ότι τα πράγματα έρχονται όπως δεν τα περιμένουμε , αφού κάτι δεν πήγε όπως το υπολογίσαμε , με αποτέλεσμα αυτό να φέρνει την ήττα και στενοχώρια. Αυτό μας τρώει το μυαλό και την ψυχή και δεν μας αφήνει ήρεμους αρχικά και ψύχραιμους τελικά να αντιμετωπίσουμε τον επόμενο αγώνα.
Παρατήρησα ορισμένες φορές πως όταν άφηνα τα πράγματα να εξελίσσονται μόνα τους , τότε είχα περισσότερη χαρά και επιτυχίες .
Στο σημείο αυτό θα αναφέρω μια ιστορία.
Σε ένα χωριό κάποτε βρισκόταν ένας σοφός γέροντας. Ένας αγρότης έπαθε μια φοβερή ζημιά. Του ψόφησε το βόδι που είχε για να οργώνει τα χωράφια του . Πάει τότε στον σοφό γέροντα και του λέει πως για τον λόγο αυτό θα πρέπει να είναι ο πιο δυστυχισμένος άνθρωπος. «ΜΠΟΡΕΙ ΝΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ» του απαντά ο σοφός και ο χωρικός νόμισε φεύγοντας ότι ο γέρος το χει χαμένο.
Πάει στο χωράφι του και εκεί βρίσκει ένα άλογο ελεύθερο. Το πιάνει και οργώνει το χωράφι του πολύ πιο καλά και γρήγορα από ότι με το βόδι. Ξαναπάει μετανιωμένος στον σοφό και του λέει : Συγχώρεσε με. Τώρα κατάλαβα τι εννοούσες. Είμαι ευτυχισμένος. «ΜΠΟΡΕΙ ΝΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ» του ξαναλέει ο γέρος.
Προβληματισμένος φεύγει πάλι ο χωρικός και γυρίζοντας στο χωράφι βλέπει τον μονάκριβο γιό του να έχει πέσει από το άλογο και να έχει σπάσει το πόδι του. Κανείς πια δεν θα μπορούσε να τον βοηθήσει στην σοδειά. Λυπημένος πάει στον σοφό και του λέει πόσο δυστυχισμένος ήταν. «ΜΠΟΡΕΙ ΝΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ» απαντά πάλι ο σοφός.
Ο χωρικός έχει ζαλιστεί πια βρίσκεται σε απόγνωση. Δεν ξέρει τι να πιστέψει. Γυρίζοντας πίσω βλέπει τον στρατό να επιστρατεύει όλους τους νέους του χωριού για να πάνε στον πόλεμο και μόνο τον γιό του δεν πήραν αφού ήταν τραυματισμένος.
Το δίδαγμα είναι πως στην ζωή τα πράγματα μπορεί να είναι άσχημα αλλά μπορεί και να μην είναι.
Ουδέν κακόν αμιγές καλού έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες και πραγματικά ποτέ δεν έρχεται κάτι κακό που να μην κουβαλάει μαζί του κάτι καλό. Γι αυτό πρέπει πάντα να αναζητούμε αυτό το καλό ακόμα κι όταν δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά και να διατηρούμε την ψυχραιμία και την υπομονή μας.
Πόσα πράγματα δεν έχουμε μάθει από έναν αγώνα που χάσαμε ; Ειδικά όταν καθίσουμε νηφάλια και κάνουμε την αντικειμενική εκτίμηση του αποτελέσματος.
Πόσες φορές ενώ νομίζουμε ότι από μια ήττα χάθηκαν όλα, τελικά διαπιστώνουμε ότι δεν χάθηκε τίποτα . . . .
Διαβάστε περισσότερα...

Τεχνικές αντιμετώπισης στρεσογόνων καταστάσεων στον αθλητισμό.
Ποιά στοιχεια μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση στρεσεγόνων καταστάσεων;

Τα στοιχεία μπορούν να λειτουργήσουν προληπτικά βελτιώνοντας την ικανότητα των αθλητών για αποτελεσματική αντιμετώπιση των απαιτήσεων που τίθενται σε αυτούς.

1) ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ: Ενα στοιχείο είναι η νοερή αναπαράσταση στρεσογόνων καταστάσεων και η ταυτόχρονη νοερή εφαρμογή των δεξιοτήτων για την αντιμετώπισή τους.

2) ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗΣ ΜΕ ΑΥΤΕΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ: (ιδιαίτερα αποτελεσματική).
Να προσπαθούμε να έχουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη προσομοίωση των συνθηκών της εξάσκησης, με αυτές του αγώνα, ιδιαίτερα σε οτι αφορά τις συνθήκες οι οποίες πιθανόν να προκαλέσουν προβλήματα στους αθλητές. πχ:(προβλήματα θορύβου απο το πλήθος).

3) ΕΞΆΣΚΗΣΗ ΧΑΛΑΡΩΣΗΣ: Όλες οι τεχνικές περιλαμβάνουν το στοιχείο της σωματικής χαλάρωσης για την αντιμετώπιση των σωματικών συμπτωμάτων του στρές. Αν οι αθλητές/τριες ακολουθούν μια μέθοδο χαλάρωσης, τότε θά μπορούν να ελέγξουν την αυξημένη σωματική διέγερση που συνήθως είναι το επακόλουθο των στρεσογόνων ερεθισμάτων.

4) ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΑΡΝΗΤΙΚΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ: Ιδιαίτερη βαρύτητα στην αντικατάσταση αρνητικών σκέψεων με θετικές.
Το στρές προκαλείται απο τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις και απο τις σκέψεις τις οποίες κάνουμε. Αντικαθιστόντας τις αρνητικές σκέψεις με θετικές μπορούμε να χαλαρώσουμε ακόμα και κάτω απο την αγωνιστική πίεση.

Ντόνοβαν Μπείλι. 10 Αυγούστου 1997.
Συνέντευξη

- Χθές που έχασα ήταν το κουράγιο που μου έλειψε. και ύστερα με πλημμύρισε αυτή η αίσθηση, το οτι μισώ να χάνω. Ξέρετε τρέμω την αποτυχία. Ο μεγαλύτερος φόβος στην ζωή μου είναι μήπως χάσω.

- ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΟ ΑΝΤΟΜΕΤΩΠΙΖΕΤΕ;

- Υπάρχει πάντα κάτι καλό στην αποτυχία. Ψάχνω και το βρίσκω.
Ας πούμε, αν κέρδιζα εχθές, θα ήταν λίγο πληκτικό...

¨ΤΙΠΟΤΕ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ¨¨ Διαβάστε περισσότερα...

Αφήστε τους άλλους να σας κλέψουν την Δόξα

Πολλές φορές παρατηρείται το φαινόμενο ορισμένοι προπονητές ( κι εγώ δεν εξαιρούμαι ) να φωνάζουν από την γωνία ώστε να φαίνεται : του τα έδειξα εγώ του μαλ..κα. Εγώ τα ξέρω. Αυτός δεν τα καταλαβαίνει.
Όμως στην περίπτωση αυτή χάνεται η αίσθηση της ηρεμίας που πρέπει να έχουμε και εμείς και ο αθλητής ( ο οποίος είναι και ο πρωταγωνιστής του κάθε αγώνα ) , απαιτώντας από τους άλλους να στρέψουν την προσοχή τους πάνω μας. Η ανάγκη αυτή να έχουμε την αποκλειστική προσοχή των άλλων , πηγάζει από το εγωκεντρικό κομμάτι του εαυτού μας που λέει : «Κοίταξέ με. Είμαι ξεχωριστός! Η πορεία μου είναι ποιο ενδιαφέρουσα από την δική σου !»
Όλα αυτά μπορεί να μην βγαίνουν φανερά , αλλά ο εγωισμός είναι ένα πηγαίο συναίσθημα του εαυτού μας που θέλει να φαίνεται , να ακούγεται , να θεωρείται ξεχωριστός σε βάρος κάποιου άλλου. Οι περισσότεροι άνθρωποι , σε διαφορετικό βαθμό ο καθένας έχουμε αυτή την συνήθεια που τελικά αποβαίνει σε βάρος μας.
Όταν συμβαίνει αυτό το μόνο που καταφέρνουμε είναι να ελαχιστοποιούμε την χαρά που παίρνουμε όταν μοιραζόμαστε κάτι και δημιουργούμε αναγκαστικά απόσταση ανάμεσα σ΄ εμάς και στους άλλους. ΕΤΣΙ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΟΛΟΙ ΧΑΜΕΝΟΙ.
Ας σκεφτούμε πόσο ευχάριστο και πραγματικά ειρηνικό είναι , να διαθέτουμε την ήρεμη αυτοπεποίθηση (ώστε να παραιτηθούμε από την ανάγκη μας για προσοχή ) συμμετέχοντας στην χαρά της δόξας κάποιου άλλου.
Είναι δύσκολο να διακοπεί αυτή η συνήθεια. Για παράδειγμα πολλές φορές όταν κάποιος μας διηγείται κάτι σπουδαίο , αντί εμείς να του πούμε ότι αυτό είναι υπέροχο , ή πες μου κι άλλα σε παρακαλώ ( όπως πχ το ευγενικό σχόλιο του Παγγέα στην 1η ενότητα) , εμείς αμέσως πεταγόμαστε λέγοντας δικά μας πράγματα , προσπαθώντας να φανούμε ικανότεροι.
Είναι αυτονόητο ότι πολλές φορές είναι απολύτως επιτρεπτό σε κάποια συζήτηση να ανταλλάσσουμε εμπειρίες και να μοιραζόμαστε την δόξα και την προσοχή των άλλων αντί να την παραχωρούμε εξ΄ ολοκλήρου . Το πρόβλημα όμως είναι η ασυγκράτητη ανάγκη να αρπάζουμε κάθε δόξα από τους άλλους. Και το ειρωνικό είναι ότι μόλις αποποιηθούμε από την ανάγκη μας για δόξα η προσοχή που απαιτούμε από τους άλλους έρχεται με μια ήρεμη εσωτερική γαλήνη και ευγενική αναγνώριση.
Εννοείται βέβαια πώς όλα τα παραπάνω έχουν εφαρμογή σε κάθε είδους αλληλεπίδραση. Στην προπόνηση , στον αγώνα , στην οικογένεια , στο σχολείο , στην εργασία , στην συντροφιά κλπ.
Το μόνο που μπορώ να συμβουλέψω τα παιδιά μου και όσους με πιστεύουν είναι : «ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΣΑΣ ΚΛΕΨΟΥΝ ΤΗΝ ΔΟΞΑ»

Όταν ξεκινάει ο προπονητής ( ή ο δάσκαλος ) να λέει : Εγώ που . . . Είναι απατεώνας !
Η νίκη έρχεται στον αθλητή από τον Θεό . Δεν περνάει από την γωνία. . . . . . .
Οι δύο προηγούμενες προτάσεις είναι κουβέντες που άκουσα από κάποιον σπουδαίο εκπαιδευτή , αλλά δεν αναφέρω το όνομά του χωρίς την έγκρισή του .
Διαβάστε περισσότερα...

Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΤΟΧΗ ΣΤΟ ΣΤΡΕΣ

Πριν ξεκινήσω την Παρακολούθηση των σεμιναρίων της σχολής προπονητών πάλης 2007-2008 δεν πίστευα ότι το επίπεδο θα ήταν τόσο υψηλό.( Ενδεικτικά κάποιοι από τους διδάσκοντες ήταν: Γενική προπονητική : ΤΖΩΡΤΖΗΣ – Εργοφυσιολογία : ΜΑΡΙΔΑΚΗ – Αθλητιατρική : ΜΠΑΛΙΟΠΟΥΛΟΣ – Αθλητική ψυχολογία : ΣΤΑΛΙΚΑΣ - Ειδική προπονητική : ΚΟΛΙΑΣ – Γραμματεία : ΜΠΙΡΗΣ – Διαιτησία : ΠΑΓΩΝΗΣ - Αθλητικό δίκαιο : ΜΑΛΑΤΟΣ – Πρακτική : ΠΑΓΚΕΑΣ & ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ κλπ )
Μετά το τέλος πιστεύω πως θα έπρεπε όλοι οι προπονητές διπλωματούχοι και μη να περάσουν από εκεί τουλάχιστον ως ακροατές στα πλαίσια μιας επιμόρφωσης που θα πρέπει να γίνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα αφού όλοι εμείς δρούμε καταλυτικά στις ψυχές και το σώμα νέων ανθρώπων .
Η πάλη είναι το μοναδικό άθλημα που μπορεί να εκπαιδεύσει τον σημερινό νέο να αγωνίζεται και είναι πολύ επίκαιρη κάτω από τις πολύ δύσκολες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες που θα βρεθούμε τα επόμενα χρόνια ( σε κατάσταση στρες ο ανθρώπινος οργανισμός έχει δύο επιλογές : α. την πάλη και β. την φυγή . . . . . . )
Πρέπει το συντομότερο η πάλη να ξεπεράσει τα διοικητικά προβλήματα για να μπορέσει να οργανώσει αναπτυξιακά προγράμματα σε όλες τις περιοχές στην χώρα μας και να αντιστρέψει την κρίση. Την χρειαζόμαστε όσο ποτέ άλλοτε αυτή την ανάπτυξη.
Θα ξεκινήσω να γράψω μερικές απόψεις από τα συμπεράσματα αυτών των σεμιναρίων αλλά και από τις χειρόγραφες σημειώσεις μου ( αν υπάρξει ενδιαφέρον υπάρχει και οπτικοακουστικό υλικό ) αφού όπως μας είπε ένας μεγάλος δάσκαλος « όσα ξέρει ο προπονητής πρέπει να τα ξέρει και ο αθλητής !» κυρίως απευθυνόμενος στους δικούς μου αθλητές , φίλους , παράγοντες αλλά και σε όποιον βρίσκει ενδιαφέρον σ΄αυτά.

ΕΝΟΤΗΤΑ 1 : H ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΤΟΧΗ ΣΤΟ ΣΤΡΕΣ
Το Άγχος είναι μια νευρωτική αντίδραση απέναντι σε ένα υποθετικό κίνδυνο που το άτομο φαντάζεται να το απειλεί . Αν το άγχος αποτελεί καθημερινό στοιχείο και μπλοκάρει το άτομο στις καθημερινές του πράξεις τότε πρόκειται για νευρωτικό άγχος το οποίο είναι παθολογικό. Το στρες παρουσιάζεται όταν έχουμε πραγματική απειλή.
Πρέπει λοιπόν να εκπαιδεύσουμε τους αθλητές μας ( βέβαια όλα αυτά ισχύουν και για όλους τους υπολοίπους ανθρώπους ) να αναπτύξουν αντοχή στο στρες αλλά και να προστατεύουν την ενέργειά τους για να φτάσουν στην επιτυχία ( όποια κι αν είναι αυτή)
Πολύ συχνά αφήνουμε τον εαυτό μας να αναστατώνεται από ασήμαντα πράγματα δίνοντάς τους μεγαλύτερη βαρύτητα από όσο αξίζουν.
Παράδειγμα : Ένας άγνωστος μας κόβει αντικανονικά τον δρόμο και χώνεται μπροστά μας μέσα στην κίνηση. Αντί να δώσουμε τόπο στην οργή και να συνεχίσουμε την μέρα μας , εμείς πείθουμε τον εαυτό μας ότι έχουμε κάθε λόγο να θυμώσουμε. Μέσα στο μυαλό μας παίζουμε μια σκηνή φανταστικής αντιπαράθεσης με αυτόν τον άγνωστο και πολλοί από μας μπορεί αργότερα να διηγηθούμε αυτό το περιστατικό και σε άλλους , αντί να το ξεχάσουμε.
Γιατί αντίθετα δεν επιτρέπουμε σ΄ αυτόν τον άγνωστο , τόσο απλά ,να πάθει κάπου αλλού το ατύχημά του ; Προσπαθούμε να δείξουμε κατανόηση γι αυτόν τον άνθρωπο και σκεπτόμαστε πόσο οδυνηρό είναι να είσαι βιαστικός. Με αυτόν τον τρόπο διατηρούμε την ηρεμία μας και δεν φορτωνόμαστε εμείς τα προβλήματα των άλλων.
Υπάρχουν πολλά τέτοια καθημερινά παραδείγματα , όπως το να περιμένουμε στην ουρά , να υποστούμε μια άδικη κριτική , να φορτωθούμε το μεγαλύτερο μέρος μιας δουλειάς .
Το κέρδος μας θα είναι πολύ μεγάλο αν μάθουμε να μην ανησυχούμε για ασήμαντα πράγματα .
Πολλοί άνθρωποι σπαταλάνε τόσο πολύ από την ενέργεια της ζωής τους με το να βασανίζουν τον εαυτό τους με ασήμαντες υποθέσεις ώστε να χάνουν τελείως την επαφή με την μαγεία και την ομορφιά της ίδιας της ζωής. Όταν δεσμευτούμε ότι θα αγωνιζόμαστε συνέχεια για την κατάκτηση αυτού του στόχου θα ανακαλύψουμε ότι θα έχουμε αποκτήσει περισσότερη ενέργεια και δύναμη και θα έχουμε γίνει πιο καλοί και ήρεμοι.
Θεοδωρόπουλος Ιωάννης Καθηγητής Φυσικός .

( 1. Παλαιότερα είχα ρωτήσει έναν πανεπιστημιακό δάσκαλο αν θεωρούσε καλό να γράψω ένα εκλαϊκευμένο σύγγραμμα – ο πολύς κόσμος δεν μπορεί να παρακολουθήσει βαρύγδουπες επιστημονικές εκφράσεις και να αποκωδικοποιήσει σύνθετα διαγράμματα - αναπτύσσοντας το αξιακό σύστημα της πάλης και με απογοήτευσε λέγοντάς μου ότι η σημερινή κοινωνία έχει απορρίψει αυτές τις αξίες και δεν έχει κανένα νόημα η ενέργεια αυτή. Και ΕΙΧΕ δίκιο. Μήπως σήμερα φαίνεται αμυδρά η ανάγκη να επανέλθουν κάποιες ή οι περισσότερες από τις αξίες αυτές ; Λέω μήπως ;
2. Θα με ενδιέφεραν τα σχόλιά σας είτε επώνυμα , είτε και ανώνυμα στο e-mail : iotheodoro@gmail.com )
Διαβάστε περισσότερα...