Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2022

Συμπόσιο πάλης Δυτικής Ελλάδος 2022

Σήμερα Κυριακή 13/11/2022 πραγματοποιήθηκε το 3ο συμπόσιο Πάλης Δυτικής Ελλαδος με την συμμετοχή του προπονητή τπυ ΓΦΣ ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ Παπανικολάου Χάρη , του Τεχνικού συμβούλου του τμήματος κ. Ι Θεοδωρόπουλου , Του προέδρου του Πανελληνίου συλλόγου προπονητών Πάλης κ. Σωτήρη Καραμπέκου, καθώς και του καθηγητή πάλης στο ΤΕΦΑ ΑΘΗΝΑΣ κ Χρήστου Κόλλια. Σε ευχάριστο κλίμα , Μεταξύ οίνου και μεζέδων ανταλλάγησαν απόωεις που αφορούν το παρόν και το μέλλον της πάλης γενικότερα στην Ελλάδα αλλά και στην πόλη μας . Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο κέντρο του Αγρινίου στο εστιατόριο "ΤΟ ΠΙΝΑΚΙΟ" και ήταν επιτυχής από όλες τις απόψεις. Οι συνδετημόνες υποσχέθηκαν να επαναλάβουν το συμπόσιο !. Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2022

ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ;;;;

Γράφει o Γιάννης Ζαρώτης Ψυχολόγος - Αθλητικός Ψυχολόγος Ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους τα παιδιά εισέρχονται και παραμένουν στον αθλητισμό είναι «για να με βλέπουν οι γονείς μου». Να βλέπουν το παιδί-αθλητή να προσπαθεί, να κουράζεται, να χαίρεται και να διασκεδάζει. Αποτελεί εν τέλει «διασκέδαση» για τα παιδιά η συχνή παρουσία των γονέων στην προπόνηση; Για τους προπονητές «Όχι», για τους γονείς αποτελεί επιθυμία τους να παρακολουθούν τα παιδία να «αγωνίζονται». Η «επίδραση» της παρουσίας των γονέων στην προπόνηση περιλαμβάνει μια σειρά από ειδικές συνθήκες. Ο ρόλος του γονέα στην αθλητική δραστηριότητα του παιδιού είναι να του παρέχει τη συναισθηματική και υλική υποστήριξη που του χρειάζεται και να ενθαρρύνει τη δραστηριοποίησή του. Όταν παρακολουθεί και σχολιάζει την προπόνηση λέγοντας ακόμη και ότι «θα πρέπει να δίνεις μεγαλύτερη προσοχή στον προπονητή όταν μιλά» ή «θα πρέπει να είσαι πιο συγκεντρωμένος», μοιραία περνά σε σχολιασμό της παρουσίας του παιδιού στην αθλητική δραστηριότητα. Για την «επιβολή» των κανόνων στην προπόνηση υπεύθυνος είναι ο προπονητής και αποτελεί «μάθημα» για το παιδί η «υπακοή» σε κανόνες που θέτει κάποιος άλλος εκτός των γονέων. Είναι βήμα για την κοινωνικοποίησή του! Είναι πολύ δύσκολο για έναν γονέα να παρακολουθεί σε καθημερινή βάση το παιδί στην προπόνηση και να μην μπει στον πειρασμό του «ξέρω!». Αν νιώσει ότι έχει αποκτήσει εικόνα του αθλήματος, θα αρχίσει να κρίνει την απόδοση του παιδιού στην προπόνηση, να σχολιάζει τα «επιτεύγματά» του, να κρίνει την αποτελεσματικότητα του παιδιού. Θα μπει στη διαδικασία της αξιολόγησης του αθλητή, ο οποίος κάνει αθλητισμό για να το διασκεδάσει! Θα μπερδευτούν οι ρόλοι, θα αναλύονται τεχνικά θέματα, θα «κατηγορείται» το παιδί για ελλιπή προσπάθεια, θα συγκριθεί με τους συμπαίκτες του, θα αναπτύξει άγχος και εν τέλει θα φύγει. Στην περίπτωση αυτή για το γονέα, είναι καλύτερα να μην «ξέρει»! Η παρουσία του γονέα αποτελεί μια «έμμεση» εμπλοκή στην προπονητική διαδικασία. Τα παιδιά «μπαίνουν στον πειρασμό» να κοιτάξουν τους γονείς κατά τη διάρκεια της προπόνησης, τους αναζητούν επιζητώντας οτιδήποτε μπορεί να τους δείξει ότι ο γονέας «είναι εκεί και με παρακολουθεί». Νιώθει ασφαλές με την παρουσία του γονέα και τον επιζητά διαρκώς. Ενίοτε θα χαθεί στην αναζήτηση, θα απεμπλακεί από την προπόνηση, θα χάσει τη συγκέντρωσή του, θα απογοητευθεί βλέποντας το γονέα να δυσανασχετεί με μια προσπάθειά του. Η εικόνα του παιδιού που κοιτάζει σε κάθε προσπάθειά του για να δει την αντίδραση του γονέα είναι δημιούργημα των «μεγάλων». Τι άραγε ψάχνει; Ίσως και να μην ψάχνει κάτι, ίσως να φοβάται την αντίδραση του γονέα και το τι σημαίνει για εκείνον η «ανεπιτυχής προσπάθεια». Μια προσπάθεια ενός παιδιού που μπήκε στον αθλητισμό, «για να διασκεδάσει!». Και αν ταυτόχρονα η εισαγωγή του παιδιού στον αθλητισμό γίνεται για να «αυτονομηθεί» σταδιακά και να νιώσει ασφαλές σε ένα άλλο κοινωνικό περιβάλλον, η παρουσία του γονέα αντιτίθεται εμφανώς στην όλη προσπάθεια. Θα αυτονομηθεί με τη διαρκή παρουσία του γονέα; Από την άλλη πλευρά η μη παρουσία του γονέα στην προπόνηση αποτελεί ένα τρόπο για ενίσχυση της αλληλεπίδρασης με τους άλλους. Είναι ένας έμμεσος τρόπος να δείξουμε στο παιδί ότι μπορεί να εμπιστευτεί και άλλο περιβάλλον, πέραν του οικογενειακού, να νιώσει μέλος μιας ομάδας ανθρώπων από τους οποίους μπορεί να αντλήσει ασφάλεια και υποστήριξη. Κοινωνικοποίηση δηλαδή…… Οι έρευνες δείχνουν ότι όσο περισσότερο ο γονείς παρακολουθούν προπονήσεις, όσο περισσότερο εμπλέκονται στο άθλημα του παιδιού, τόσο πιο γρήγορα εκείνο εγκαταλείπει τον αθλητισμό ή συνηθίζει το να προσπαθεί μόνο όταν είναι παρών και ο γονέας. Αυτός ήταν εξαρχής ο στόχος; Η διαρκής παρουσία στην προπόνηση υποδηλώνει στα παιδιά ότι η ευτυχία μας, με κάποιο τρόπο, εξαρτάται από την απόδοσή τους. Πιεστικό για τους νεαρούς αθλητές. Η ευτυχία των γονέων ωστόσο θα ήταν λειτουργικό να «εξαρτάται» και από τη δική τους δραστηριότητα. Από το τι έκανε ο ίδιος την ώρα της προπόνησης, πόσο περπάτησε, πόσο έτρεξε, από το βιβλίο που θα μπορούσε να είχε διαβάσει ή από όσα άλλα πράγματα θα μπορούσε να είχε κάνει σε ένα δίωρο προπόνησης του παιδιού. Copyright © 2016 Γιάννης Ζαρώτης Ψυχολόγος - Αθλητικός Ψυχολόγος, All rights reserved. Κανάρη 39, Δάφνη Αθήνα, Αττική 17235 Greece http://www.psychology.org.gr/ Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2022

Πήγα κι εγώ σήμερα κι ένιωσα και πάλι παιδί

Πριν από 23 χρόνια περίπου ήρθε στη ζωή μου η Ελληνορωμαϊκή πάλη με δάσκαλο τον Ιωάννη Θεοδωρόπουλο , εκεί απέκτησα μια δεύτερη οικογένεια εκεί έμαθα να παλεύω, να πατάω γερά στα πόδια μου,να αντέχω,να μην πονάω, να βάζω στόχους,έμαθα επίσης όταν πέφτω να σηκώνομαι ξανά και ξανά, να διαχειρίζομαι τις φοβίες μου κι ένα σωρό ακόμη αρετές που πρέπει να γράψω βιβλίο για να τις απαριθμήσω. Σημαντική ήταν η γνωριμία μου με τον συναθλητή μου τότε Papanikolaou Charalampos ένα παιδί με ευγενική ψυχή και με στόφα πρωταθλητή. 23 χρόνια μετά ο Χάρης είναι πλέον δάσκαλος και μεταλαμπαδεύει όλη αυτή τη γνώση. Χάρη, συνέχισε το έργο που ξεκίνησε ο δάσκαλος και βγάλε κι εσύ με την σειρά σου καλούς ανθρώπους. Πήγα κι εγώ σήμερα κι ένιωσα και πάλι παιδί. Παύλος Μπερμπερίδης
Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 29 Απριλίου 2022

Οι 16 λέξεις που φέρνουν χαρά και διώχνουν το άγχος

Σύμφωνα με τον Νευρογλωσσικό Προγραμματισμό [NLP] οι λέξεις επηρεάζουν τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά Ποιες φράσεις είναι σημαντικές στη ζωή μας; «Σήμερα ήταν μια καλή μέρα»: Αρκεί να το πεις έστω μια φορά για να δεις τη ζωή σου πιο αισιόδοξα. «Καταλαβαίνω»: Πιο σημαντικό από το να έχεις πάντα δίκιο, είναι το να έχεις πάντα επίγνωση. «Σ’αγαπώ»: Όλοι θέλουν κατά βάθος να το πουν και όλοι θέλουν να το ακούσουν. «Σε εμπιστεύομαι»: Όλοι χρειαζόμαστε συμμάχους σε αυτή τη ζωή. «Μπορώ και καλύτερα»: Μόλις το πεις, έχεις κάνει τη μισή διαδρομή για να το κάνεις και πραγματικότητα. «Έκανα το καλύτερο που μπορούσα»: Αν όντως είναι αλήθεια, θα νιώσεις πολύ περήφανος για τον εαυτό σου και όσα κατάφερες. «Συγχαρητήρια»: Αν το πεις χωρίς ίχνος ζήλιας, θα σε εκτιμήσεις ακόμα περισσότερο. «Συγγνώμη»: Είναι πολύ λυτρωτικό όταν το λες και το εννοείς. «Πήρα μια απόφαση»: Η ευθύνη που εμπεριέχει αυτή η φράση, μετατρέπει οποιαδήποτε δραστηριότητα από αγγαρεία σε συνειδητή επιλογή. «Δεν έχω τελειώσει»: Μόνο εσύ αποφασίζεις πότε ένα κεφάλαιο έχει κλείσει στη ζωή σου. «Αρκετά!»: Χρειάζεται να ξέρεις που να βάζεις ο ίδιος τα όριά σου. «Δεν είναι πολύ όμορφο;»: Όσο περισσότερο παρατηρείς την ομορφιά του κόσμου που σε περιβάλλει, τόσο πιο ευτυχισμένος νιώθεις. «Είσαι καταπληκτικός»: Άσε τον εαυτό σου να νιώσει θαυμασμό για κάποιον άλλο και θα νιώσεις πολύ πιο δυνατός. «Πιστεύω σε αυτό»: Είτε πρόκειται για το θεό, είτε για μια απλή ιδέα, πρέπει να δείξεις πίστη σε κάτι στη ζωή σου. «Δεν ξέρω πως να το κάνω»: Καλύτερα να παραδεχτείς την άγνοιά σου για κάτι και να μάθεις, παρά να προσποιηθείς ότι γνωρίζεις. «Σε ευχαριστώ που βοήθησες να γίνει πραγματικότητα αυτό»: Γιατί κανείς δεν μπορεί να τα κάνει όλα μόνος του σε αυτή τη ζωή και χρειάζεται να δείχνει ευγνωμοσύνη σε αυτούς που τον βοηθούν. Πώς, όμως, μπορούμε να διαχειριστούμε καλύτερα το άγχος; Τι πρέπει να αποφύγουμε; Αποφύγετε: – να κριτικάρετε και να κατηγορείτε τον εαυτό σας για ό,τι συμβαίνει, – να έχετε τύψεις γιατί δεν ανταποκριθήκατε σ’ αυτό που περίμεναν οι άλλοι, – να έχετε αυξημένες προσδοκίες για τον εαυτό σας και τους άλλους – και να ‘εκφράζεστε’ αρνητικά» Για την αποφυγή του άγχους θα πρέπει κανείς να αλλάξει τρόπο σκέψης, να κάνει αυτοδιάλογο, να νιώθει ευτυχής με όσα έχει καταφέρει, να παίρνει βαθιές αναπνοές και να βάλει δραστηριότητα και κίνηση στη ζωή του. «Αποφύγετε να χρησιμοποιείτε αρνητικά μόρια, όπως ‘μην’ ή ‘δεν’, και λέξεις με αρνητική χροιά, όπως το ‘πρέπει’. Οι σκέψεις σας συνδέονται άμεσα και επηρεάζουν τα συναισθήματά σας και τη συμπεριφορά σας. Μιλήστε στον εαυτό σας είτε εξωτερικά, δηλαδή φωναχτά, είτε εσωτερικά, δηλαδή από μέσα σας, προσπαθώντας να τον χαλαρώσετε και να τον αποπροσανατολίσετε από αρνητικές σκέψεις. Βρείτε αφορμές να γελάσετε ή παρακολουθήστε κάποιο πρόγραμμα στην τηλεόραση που σας κάνει να γελάτε. Αυτομάτως πηγαίνει το μήνυμα στον εγκέφαλο ότι είστε καλά. Θυμηθείτε να παίρνετε βαθιές αναπνοές, εκπνέοντας προς τα έξω κι έχοντας στο μυαλό σας μια όμορφη σκέψη ή εικόνα. Και, φυσικά, γυμναστείτε ή βάλτε κάποια δραστηριότητα και κίνηση στη ζωή σας. Γράφει η Ψυχολόγος Ευφροσύνη Μήτσιου (Εξειδίκευση στη Μη Κατευθυντκή Εμψύχωση Ομάδων,Msc. Σχολική – Εξελικτική Α.Π.Θ.Master Practitioner στις Διατροφικές Διαταραχές και στην Παχυσαρκία) Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 18 Απριλίου 2022

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ 2022

Ο προπονητής και οι αθλητές του τμήματος πάλης του ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΥ ΓΦΣ ευχόμαστε ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ και χαρούμενη , μέσα στις δύσκολες αυτές ώρες για όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα για εμάς τους ΕΛΛΗΝΕΣ. Ευχές για υγεία και να έχουμε υπομονή και κουράγιο ώστε όταν τελειώσει αυτή η περιπέτεια να μπορέσουμε να επανέλθουμε στις δραστηριότητες μας ( αθλητικές και άλλες ) , τουλάχιστον σοφότεροι από πριν. Υπομονή και ψυχραιμία στους μαθητές μας που και φέτος δίνουν Πανελλήνιες εξετάσεις. Ας προσευχηθούμε όλοι στα σπίτια μας τις Άγιες μέρες που θα έρθουν . Ας ευχηθούμε να είναι καλά όλοι όσοι «μας αγαπάνε» , οι αθλητές που είναι μακριά μας και οι οικογένειές τους αλλά και οι φίλοι μας παράγοντες , δημοσιογράφοι ,προπονητές , η Ομοσπονδία και οι υπάλληλοί της ! ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ! Διαβάστε περισσότερα...

Θλίψη για την απώλεια του Διονύση Γιακουμέλου

Η ελληνική Ομοσπονδία Πάλης εκφράζει την θλίψη της για τον θάνατο του Διονύση Γιακουμέλου. Ο εκλιπών γεννήθηκε στο 1943 και διετέλεσε επί σειρά ετών μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΛΟΠ, πρόεδρος της επιτροπής διαιτησίας και πρόεδρος της τοπικής επιτροπής Πελοποννήσου. Η αγάπη του για τον αθλητισμό ήταν μεγάλη και τον συντρόφευε σε όλη του τη ζωή. Σύσσωμη η οικογένεια της Πάλης εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήριά στην οικογένειά του. Η νεκρώσιμος ακολουθία θα γίνει σήμερα στις 11:00 στο 1ο νεκροταφείο Πατρών. Η αγάπη του για τον αθλητισμό ήταν μεγάλη και τον συντρόφευε σε όλη του τη ζωή. Σύσσωμη η οικογένεια της Πάλης εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήριά στην οικογένειά του. Η νεκρώσιμος ακολουθία θα γίνει σήμερα στις 11:00 στο 1ο νεκροταφείο Πατρών. (19-02-2022) . Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 7 Ιανουαρίου 2022

Όσιος Παΐσιος: Όλες οι αμαρτίες έχουν ελαφρυντικά, η αδικία δεν έχει, μαζεύει οργή Θεού!

Μεγάλη υπόθεση να έχη ο άνθρωπος την ευλογία του Θεού! Πλούτος είναι! Ό,τι έχει ευλογία, στέκει, δεν γκρεμίζεται. Ό,τι δεν έχει ευλογία, δεν στέκει. Η αδικία είναι μεγάλη αμαρτία. Όλες οι αμαρτίες έχουν ελαφρυντικά, η αδικία δεν έχει, μαζεύει οργή Θεού. Φοβερό! Αυτοί που αδικούν, βάζουν φωτιά στο κεφάλι τους. Από την μία μεριά βλέπεις να κάνουν μία αδικία και από την άλλη να πεθαίνουν δικοί τους άνθρωποι και να μη δίνουν σημασία. Πώς να κάνουν προκοπή οι άνθρωποι με τόσες αδικίες; Κάνουν αυτά που κάνουν, δίνουν δικαιώματα και στον διάβολο, γι’ αυτό μετά περνούν δοκιμασίες, τους βρίσκουν αρρώστιες κ.λπ. και σου λένε: «Κάνε προσευχή να γίνω καλά». Τα περισσότερα κακά που συμβαίνουν είναι από αδικίες. Όταν λ.χ. μαζεύεται με αδικία η περιουσία, ζουν οι άνθρωποι λίγα χρόνια σαν αρχοντόπουλα και μετά τα δίνουν, όσα μάζεψαν, στους γιατρούς. Τι λέει ο Ψαλμός; «Κρείσσον ολίγον τω δικαίω υπέρ πλούτον αμαρτωλών πολύν» (Ψαλμ. 36, 16). «Ανεμομαζώματα, ανεμοσκορπίσματα». Όσα μαζεύουν, φεύγουν, όλα εξανεμίζονται. Σπάνια, σε πολύ λίγους συμβαίνει να είναι οι αρρώστιες, οι χρεωκοπίες κ.λπ. μία δοκιμασία του Θεού. Αυτοί θα έχουν καθαρό μισθό. Σ’ αυτήν την περίπτωση συνήθως γίνονται ύστερα πιο πλούσιοι, σαν τον Ιώβ. Αλλά, και πολλοί άνθρωποι που βγαίνουν άλιωτοι, είναι και από αυτό, κάποια αδικία έχουν κάνει. Από το βιβλίο του Οσίου Παϊσίου Αγιορείτη, «Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο», έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου «Ευαγγελιστής Ιωάννης Θεολόγος», Σουρωτή Θεσσαλονίκης, 1998. Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2022

Ο Πλάτωνας και η Κόλαση: Γιατί πρέπει να συγχωρούμε

Τα τρία μηνύματα του Πλάτωνα για τη μετάνοια και τη συγχώρεση Ο Πλάτωνας έχει γράψει αρκετά στοιχεία για τη μεταθανάτια ζωή, σε αρκετά έργα του. Τα πιο σημαντικά είναι στην “Πολιτεία” και στον “Φαίδωνα”. Κάποια από αυτά έχουν γίνει πιο γνωστά αλλά υπάρχουν και κάποια σημεία που δείχνουν μια άλλη πιο μυστικιστική και θρησκευτική διάσταση στη μυστική διδασκαλία του Πλάτωνα. Για ένα τέτοιο απόσπασμα από το βιβλίο “Φαίδων” θα μιλήσουμε σε αυτό το άρθρο. Είναι μια γενική εντύπωση ότι στην Πυθαγόρεια και Πλατωνική παράδοση, η μοίρα της ψυχής μετά τον θάνατο είναι δεδομένη και οριστική, ανάλογα με τις αμαρτίες που διέπραξε όσο βρισκόταν στο σώμα. Δεν είναι όμως έτσι. Στην περιγραφή που έχουμε στον Φαίδωνα βλέπουμε καταρχήν ότι υπάρχουν 5 επίπεδα στη μεταθανάτια ζωή: (5 ποτάμια: Ωκεανός, Αχέροντας, Πυριφλεγέθων, Στύγιον, Κωκυτός). Οι ψυχές που κρίνονται ότι έχουν ζήσει μια μέση ζωή ανάμεσα σε αρετή και κακία μεταφέρονται στην Αχερουσία λίμνη και εκεί κατοικούν, καθα¬ρίζουν σταδιακά από τα αδικήματά τους και απελευθερώνονται για να μετενσαρκωθούν πάλι. Οι υπόλοιποι, που έκαναν βαριά αδικήματα, μέσα από τα ποτάμια, θα πέσουν στον Τάρταρο που είναι το κατώτερο επίπεδο, ένα είδος Κόλασης. Οι ψυχές με τα χειρότερα αδικήματα δεν θα βγουν από τον Τάρταρο. Για τις υπόλοιπες, λέει ο Πλάτωνας: “Άλλες ψυχές όμως που έχουν προβεί σε μεγάλα αλλά θεραπεύσιμα αδικήματα, βγαίνουν κάθε χρόνο από τον Τάρταρο και μέσω των ποταμών φτάνουν κάθε χρόνο στην Αχερουσία λίμνη. Όταν τους μεταφέρουν και φτάσουν στη λίμνη Αχερουσία βγάζουν κραυγές και καλούν, άλλοι αυτούς που σκότωσαν, άλλοι αυτούς που πλήγωσαν. Τους καλούν, τους ικετεύουν και τους παρακαλούν να τους επιτραπεί να βγουν από τη λίμνη και να τους δεχτούν και πάλι πίσω. Εάν τους πείσουν βγαίνουν πάνω και οι συμφορές τους τελειώνουν, διαφορετικά μεταφέρονται πάλι στον Τάρταρο και από εκεί πίσω στα ποτάμια, συνεχίζουν να υποφέρουν και το μαρτύριο τους δεν σταματά πριν μεταπείσουν αυτούς που αδίκησαν. Αυτή την τιμωρία τους επέβαλαν οι δικαστές.” Είναι ένα πολύ σημαντικό απόσπασμα όπου ο Πλάτωνας δείχνει ότι η μοίρα του θύματος δένεται κατά κάποιο τρόπο με τη μοίρα του θύτη. Δεν αρκεί η θεία δικαιοσύνη για να τιμωρηθεί η ψυχή. Η διάρκεια της τιμωρίας μιας ψυχής που έκανε αρκετά βαριά αδικήματα, δεν καθορίζεται από τον Θεό αλλά από τα παρελθόντα θύματα. Οι ψυχές των θυμάτων καλούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα να κρίνουν αν έχουν συγχωρέσει τους υπαίτιους της αδικίας που έχουν υποστεί. Αλλά και οι τιμωρημένες ψυχές έχουν την ευκαιρία κάθε τόσο να ζητήσουν λύτρωση και συγχώρεση από τα θύματά τους. Αν και δεν φαίνεται ξεκάθαρα στη μυθολογική διήγηση του Πλάτωνα, φαίνεται σαν οι ψυχές των θυμάτων να παραμένουν και αυτές καρτερικά κάθε χρόνο στις όχθες της Αχερουσίας λίμνης για να δουν τους θύτες και δολοφόνους τους να έρχονται και να παρακαλούν για έλεος. Και το δίλημμα για αυτές τις ψυχές είναι αν θα μάθουν να συγχωρούν. Γιατί αν δεν συγχωρέσουν αυτούς από τους οποίους υπέστησαν κακό είναι και αυτές, κατά έναν τρόπο, “τιμωρημένες” από την ίδια την πικρία τους, να μένουν στην μεταθανάτια ζωή. Μπορεί να μη βασανίζονται όπως οι ένοχες ψυχές, αλλά η συνέπεια και για αυτές είναι να μένουν στάσιμες, σε εκείνη την κατάσταση και να μην εκμεταλλεύονται την ευκαιρία για μια άλλη ενσάρκωση που θα τους δώσει νέες ευκαιρίες να γίνουν πιο ενάρετες. Η τιμωρία για τις ακάθαρτες ψυχές είναι, υποχρεωτικά, να βασανίζονται περιοδικά στον Τάρταρο και να προσπαθούν να ζητήσουν έλεος κάθε χρόνο. Η τιμωρία για τις ψυχές των θυμάτων είναι, εθελοντικά, να μένουν καθηλωμένες στην πικρία τους και στη αδυναμία τους να συγχωρούν. Ο Πλάτωνας είναι ένας “μάγος” της αλληγορίας. Δίνει, από τη μία, ένα συμβολικό περίγραμμα των ορφικών και πυθαγορι-κών αντιλήψεων για τη μεταθανάτια ζωή. Από την άλλη όμως δίνει και μια εικόνα από την εδώ ζωή, τη ζωή του δεσμού θύτη και θύματος μέσα στη δίνη της καθημερινότητας. Με αυτή τη διήγηση ο Πλάτωνας δίνει τρία μηνύματα από το πιο σημαντικό ως το λιγότερο: 1. Να μη αδικείς, επειδή θα τιμωρηθείς. 2. Ακόμη κι αν αδικήσεις, πρέπει να μετανοήσεις και να ζητήσεις έλεος και συγχώρεση από τα θύματά σου 3. Αν είσαι θύμα, πρέπει να μπορείς να μάθεις να συγχωρείς όταν κάτι τέτοιο σου ζητείται, επειδή αν δεν μάθεις να συγχωρείς, θα βρίσκεσαι κι εσύ με τη δική σου θέληση σε μια προσωπική και ψυχολογική κόλαση. Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο 24 Απριλίου 2021

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ !

Ο προπονητής και οι αθλητές του τμήματος πάλης του ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΥ ΓΦΣ ευχόμαστε ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ και χαρούμενη , μέσα στις δύσκολες αυτές ώρες για όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα για εμάς τους ΕΛΛΗΝΕΣ. Ευχές για υγεία και να έχουμε υπομονή και κουράγιο ώστε όταν τελειώσει αυτή η περιπέτεια να μπορέσουμε να επανέλθουμε στις δραστηριότητες μας ( αθλητικές και άλλες ) , τουλάχιστον σοφότεροι από πριν. Είναι κοντά που το υγειονομικό κομμάτι της κρίσης θα τελειώσει . . . . Υπομονή και ψυχραιμία στους μαθητές μας που φέτος δίνουν Πανελλήνιες εξετάσεις. Ας προσευχηθούμε όλοι στα σπίτια μας τις Άγιες μέρες που θα έρθουν και ας τηρήσουμε έστω και για τελευταία φορά τις οδηγίες των ειδικών . Ας ευχηθούμε να είναι καλά όλοι όσοι «μας αγαπάνε» , οι αθλητές που είναι μακριά μας και οι οικογένειές τους αλλά και οι φίλοι μας παράγοντες , δημοσιογράφοι ,προπονητές , η Ομοσπονδία και οι υπάλληλοί της και όλος ο κόσμος που δοκιμάζονται τόσο πολύ ! Είναι σύντομα η ώρα που θα τα ξαναπούμε από κοντά σε ανοιχτούς χώρους αρχικά και κλειστούς χώρους λίγο πιο μετά . ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ! Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο 6 Μαρτίου 2021

Ψυχοσάββατο

Σάββατο των ψυχών σήμερα 06-03-2021 και εκτός από τους δικούς μας ανθρώπους που έχουν φύγει από κοντά μας υπάρχουν άλλοι που υπήρξαν φωτεινοί σηματοδότες στην ζωή μας και μας δίδαξαν αξίες , συμπληρώνοντας την οικογένεια και το σχολείο. Ένα κεράκι για όλους και μια προσευχή από εμας αποτελεί την πιο σπουδαία ένδειξη ότι δεν τους ξεχνάμε μαζί με όσα έκαναν για εμας . Η ανάμνηση , τους κρατά ζωντανούς στις σκέψεις μας , φωτεινό σημάδι που μας δείχνει τον δρόμο , όπως τότε . ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ . . Εδώ γράφουμε αυτά που θέλουμε να εμφανίζονται μετά το "Διαβάστε περισσότερα". Διαβάστε περισσότερα...